می دانی
یک وقت هایی باید
روی یک تکه کاغذ بنویسی
تـعطیــل است
و بچسبانی پشت شیشه ی افـکارت
باید به خودت استراحت بدهی
دراز بکشی
دست هایت را زیر سرت بگذاری
به آسمان خیره شوی
و بی خیال ســوت بزنی
در دلـت بخنــدی به تمام افـکاری که
پشت شیشه ی ذهنت صف کشیده اند
آن وقت با خودت بگویـی
بگذار منتـظـر بمانند !!!*

بــرای دلــم گاهــی مادری مهــربان می شوم

دست نـوارش بر سـَرش می كشـم و میگویـم :

" غصـه نخــور ، مــیگـذرد . . ."

بــرای دلــم گاهــی پــدر می شوم ،‌خشمگیـن می شوم و میگویـم :

" بس كن دیگــر ؛ بزرگ شده ای بابا . . . "

گاهــی هم دوستـی می شوم مهربـان ،

دستش را می گیـرم و میبــرم به باغ رویــا ؛

دلــم هم كلافه شــده دیگر از دست مـَن ...

گاهی آدم میماند بین بودن یا نبودن!

به رفتن که فکر می کنی
اتفاقی می افتد که منصرف می شوی...

میخواهی بمانی،
رفتاری می بینی که انگار باید بـــروی!

این بلاتکلیفی خودش کلــــی جهنـــــــــــــــم است . . .