سلام خدمت کلیه دوستان قدیمی که روزی در سایت بیا تو یونی فعالیت میکردن

این سایت یاد آور خاطرات روزها و سالهای خوب و شیرین جوانی ما هست ، روزهایی که به خودمون فشار میاوردیم مشروط نشیم و کلی درس میخوندیم و تا دانشگاه مثل یه خر جزوه و کتاب حمل میکردیم و تشنه و گشنه و خسته میومدیم خونه و مشستیم پای این سایت که اوقات فراغتمون بگذره ...

اگه تعجب میکنید که چطور هنوز این سایت پا برجا هست این سایت بخشی از خاطرات زندگی منه که بعد از حدود 12 سال زنده نگهش داشتم و هنوزم وقتی واردش میشم به یاد روزهای خوب دوران دانشجویی میفتم

اگر اومدید و سرک کشیدید پستی مطلبی چیزی بزارید و اعلام حضور کنید تا از حالتون با خبر بشیم و ترجیحا سعی کنید گاها یه سری بزنید

با ارزوی سلامتی برای همه دوستان گلم

زندگی برایم قابل تحمل نیست...

تیغ هست...رگ هست....من هستم



ولی لامصب وان نیست!...میفهمین؟

یه دونه از این لگن قرمزا داریم توش جاااا نمیشم
یه بار سعی کردم خودمو توش جا بدم
لبه اش شکست کمرمو گاز گرفت!!

سلام به همه اونایی که دیگه نمیان اینجا هیچکس نیست بو مرده میده اینجا انگار تموم خاطرات تو این سایت زنده به گور شدن

خسته ام…از تـــــو نوشتن…!

یادت میاد گریه هامو ریختم کنار پنجره
فریاد زدم تو رو خدا نامه بده یادت نره
یادت میاد خندیدی و گفتی حالا بزار برممم
تو رفتی و من هنوز کنار در منتظرم.

[لینک]