صدای پایش آرام آرام به گوشم می رسد

بَعضـــی اَشــکهــــا هَستَند بــــی دَلیل
بــــی بَهانـِـــه
یــِـک دَفعــِــه ای
نِصفـــــِـــــــ شَبــــی
عـَـجیب، آدَم را آرام مـیکُنَند . .

صـدای تـپـش قلبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ مـن نـیـسـتــــ این
صـدای دویـدن تـوسـتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ڪہ بــی مـحـابـا در سـیـنـہ امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پـرسـہ می زنی
بی انـصافــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تـو را بــــــــــــــــــــــــــــــــــخــــدا
ڪـمی آرامـتـر گـامــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ بـردار
مـگـر نـمی دانی آنـجـا ڪہ تـو جـولان می دهی
دیـواره هـایـش نـازڪـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ شـده انـد
شـڪـنـنـده تـر از هـمـیـشـہ….!

ﻣﻦ
ﭼﯿﺰ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻡ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻨﺖ !
ﮐﻤﯽ ﺩﻟﻢ ﺷﮑﺴﺖ ،
ﺷﺐ ﻫﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ .
ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﺵ ﺳﺮﺩﺭﺩ ﻫﺮﺷﺒﻢ
ﺷﺪ .
ﯾﮑﻢ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﻡ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ .
ﭼﯿﺰ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ !
ﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﺎﺧﺘﯽ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ !
ﺗﻮ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮﯾﻦ ﻗﻠﺐ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﯽ !
ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﻣﻦ ،
ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ . . .
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ..

چه نامردانه رازهایم را

فاش کردند...

آنان که میگفتند بگو تا آرام

آرام می آیم همانجای همیشگی ، سر همان ساعت همیشگی