در زندگی هر کس باید یک نفر باشد..

ســــ ـــ ـــخت است...

سخت است درک کردن 

دخــــ ـــــتری که غــ ـــم هایـــــ ـش را 

خودش میـــ ــداند و دلش ...

که همه تنـــ ـــــ ـــــها لبــــخـــندهایش را میبینند ؛

که حســــ ــــــ ـــــرت میـــــخورند 

بـــخاطر شاد بودنــــ ــــ ـــش ...

بخاطر خنده هایـــــــ ــــــــ ــــش ...

... و هیــــــ ـــــــــ ــــــچکس 

جز همان دختـــــ ـــــر  نمیــ ـــداند چقدر تنهاســ ـــــت ...

که چقدر میـــــــــ ـــــــ ـــــترسد ...

از باخـــــــــ ــــــــتن ...

از اعتــــ ــــــ ــــــمادِ بی حاصلش ...

از یــــــ ـــــــــ ــــــخ زدن احساس و قلبــــــ ـــــــ ــــش ...

از زندگــــــ ـــــــــــ ــــــی ...

تنها تفاهم هنگام تصادف اینه که هر دو نفر داشتن راه خودشونو میرفتن

زندگی همینه :
انتظار یه آغوش بی منت …
یه بوسه بی عادت …
یه دوستت دارم بی علت …
باور کن زندگی همین دوست داشتنهای ساده س …

هی تو ....
نمیدانم نامت را چه بگذارم ....
مخاطب خاص!
تمام زندگی ....
دلیل نفس کشیدن ....
همه وجود ....
یا تنها عشقم ....
به هر نامی که باشی بدان ....
آرام ....
برایت جان می دهم ....

همه زین ره عاشقی خسته ایم                 از حرفهایی در گوشی عاشقانه دروغین رنجیده ایم
بیا بگذر از ما که قبلا این ره را ما طی کرده ایم              این حاصلش است پسرک تنها

آدم ها ایمان مرا به تنهایی بیشتر می کنند!!!
گاهی،
تنهایی، ایمان آدمیست...

به نام عشق که زیباترین سر آغاز است
 هنوز شیشه ی عطر غزل درش باز است

جهان تمام شد و ماهپاره های زمین
 هنوز هم که هنوز است کارشان ناز است

هزار پند به گوشم پدر فشرد و نگفت
 که عشق حادثه ای خانمان بر انداز است

پدر نگفت چه رازی است این که تنها عشق
 کلید این دل ناکوک ناخوش آواز است

به بام شاه و گدا مثل ابر می بارد
چقدر عشق شریف است و دست و دل باز است

بگو هر آنچه دلت خواست را به حضرت عشق
 چرا که سنگ صبور است و محرم راز است

ولی بدان که شکار عقاب خواهد شد
 کبوتری که زیادی بلند پرواز است ...!