مرگـــــــ بر آفریقا
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
من همیشه خاص بودم

عاشقتم من یه جوره خاص
اونجوری که تو دلت میخواست
کار دادی دستم که همه میگن
شدم بی هوش و حواس
من تورو دوست دارمت
تو دلم هنوز دارمت
ثانیه ای میشمارمت
همینه همینی که هست
عاشقی بیماریه از حالا گریه و زاریه
دردیه که تکراریه
همینه همینی که هست

 ♫♫♫

عاشقتم من مگه چیه
هرچی از امروز تو بگیه
گوش بده انگار دل ما دوتا صداشونم یکیه

من تورو دوست دارمت
تو دلم هنوز دارمت
ثانیه ای میشمارمت
همینه همینی که هست
عاشقی بیماریه از حالا گریه و زاریه
دردیه که تکراریه
همینه همینی که هست

حال دلم عجیبه واسم
حالم عجیب غریبه واسم
این حس جدید یه کاری کرده که یه بار دیگه گرفت نفسم

من تورو دوست دارمت
تو دلم هنوز دارمت
ثانیه ای میشمارمت
همینه همینی که هست
عاشقی بیماریه از حالا گریه و زاریه
دردیه که تکراریه
همینه همینی که هست

لازم نیست فقط مخصوص قشر خاصی باشه
جذابیتش برای سن و سالی باشه
برا جلب توجه دست رو جای حساسی باشه
کار من نیست من بیشترم
با سلیقه ی هرکس اختلافی داشته باشه
با عقیده های شخصی بخواد شاخ به شاخ شه
پُره فحش و حرفایی ناسزایی باشه
کار من نیست من بیشترم
یچیزی اختراع شه که نه سیاسی و نه احساسی و نه اجتماعی باشه
بدون اینکه اسم هیچ غذایی باشه
باعث شه یه جایی یه اشتهایی وا شه
یه دوایی باشه خوابیده بیدار شه پاشه
هرکسی برا خودش کس خاصی باشه
یه قهرمانی باشه
که تنها هدفش تو زندگی اینه که رکوردش خودش جا به جا شه
با این رشته کلید شاید یه درایی وا شه
هزارتا قصه بی اینکه داستانی باشه
یه طرز فکر پُر و بی اعتراضی باشه
جا خبرنگاری چیز خبرسازی باشه
چرا توشب از تاریکی قصه هایی باشه
خوبه تو این قصه یه چراغی باشه
تو زیرزمینش پله هایی واشه
واقعیت تلخه تو قصه عشق و حالی باشه
بدون ایهام و قافیه ی خاصی باشه
همچین چیزی باید خیلی لوس و عادی باشه
شایدم یه درصد یه کار استثنایی شد
میگفتن نمیشه ، نمی شد

بعضی ها چهره شان خیلی معمولیست،
اما آنچه در قسمت چپ سینه شان میتپد، دل نیست اقیانوس محبت است؛
بعضی ها تن صدایشان خیلی معمولیست،
اما وقتیکه سخن میگویند در جادوی کلامشان غرق میشوی؛
بعضی ها قد و قامتشان معمولیست،
اما حضورشان طپش قلب می آورد؛
بعضی ها خیلی معمولی هستند،
اما همین معمولی بودنشان از آنها جذابیتی منحصر بفرد میسازد؛
اینها خاص ترین معمولی ها هستند که تا ابد در دلها جاودانه میشوند، و فراموش کردنشان محال است… محال…

چقدرقشنگه زندگی بدون مخاطب خاص....مابهش میگیم افتخارشمابگواس وباس...............

ادمایی واسم خاصن....که منوبا اخلاقای بدم..خواسن.................

هر وقت میرم پای دستگاه عابرنک و خیلی زود کارم رو انجام میدم یه حس خاص بودن بهم دست میده
اگه چند نفر پشت سرم توی نوبت باشن که دیگه این حس چندبرابر میشه

چهارشنبه سوري در ايران و پايتخت:

تهران:

مناطق بالا:

دور باطل زدن با مخاطب خاص و روشن كردن فانوس و آبشار و خونه پرش انداختن سيگارت

وسط شهر:

روشن كردن تمام مواد منفجره فروشي و پريدن از روي كوه هاي آتيش

خاك سفيد:

اونورا آفتابي نشيد كه به نفعتون هست

پايين شهر:

ميدان جنگ به معناي واقعي كلمه

و در ساير نقاط كشور مخصوصا شهرستانها:

گزارش شده جنگ جهاني بين استانها اتفاق مي افته