این روزها
دلم
اصرار دارد فریاد بزند
اما......
من جلوی دهانش را میگیرم وقتی میدانم کسی تمایل به شنیدن صدایش ندارد!
این روزها من.....
مجسمه سکوت شده ام
خفقان گرفته ام تا ارامش اهالی دنیا خط خطی نشود...

پس از مردن چه خواهم شد نمیدانم
نمیخواهم بدانم:

کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم:

که از خاک گلویم سوتکی سازد

گویم سوتکی باشد

بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی

دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد

و فریاد گلویم:

گوش ها را بر ستوه ارد

و خواب خفتگان

اشفته و اشفته تر سازد

و گیرد او

بدین ترتیب تاوان سکوت و انتقام اختناق مرگبارم را...

فکر میکردم در قلب تو

                                 محکوم به حبس ابدم

                         یکباره ...جا خوردم!!!

               وقتی زندان بان بر سرم فریاد زد:

        هی تو ...................آزادی

دنیای مجازی
دنیایی غمگین
دنیایی پر از تنهایی
پروفایل های مختلف
آدم های جور واجور
دستهای خسته درحال تایپ
نگاه هی پر از درد
خسته و تنها
آه سردی بر تن
موزیکی سرد و غمگین
اتاقی خاموش
فریادهای بی صدا
جمله های بی دوا
نوشته های پر از درد
گریه کردن واژه ها
دنیای ما!دنیای مجازی
ما مجازی تر از آنیم که فکرش را میکنیم

روی حباب ایستاده ام...

نه راه برگشت دارم نه نای رفتن...

فریادهایم به گوشش نمیرسد، گوشش پرشده از هیاهوها...

چقدر غریب وبی کس شدم.

چشمانم گریه را بس کنید.

خستــــــه ام

به خواب ابـــــــــــــــــــــــــــــدی احتیاج دارم...