برویم
من به پشت سر نگاه نمیکنم.
در جاده دخترکی نشسته است
و زخم زمین خوردن هایش را نگاه می کند...
بلند می شوم و ادامه می دهم
زخم های ملتهبم را بهانه نمی کنم.
می روم اما این بار تنها...

عبور تو از حوالی چشم های من
تنها اتفاق غیر منتظره ی زندگیم بود
چراکه من
همیشه منتظر نیامدنت بودم ... !

نمي دانم چه رابطه ايست بين نبودنت با رنگ ها...

دلتنگ تو که مي شوم

زندگي ام سياه مي شود انگار......

تو را نمیدانم.

ولی من


حرف آخرم را با بغض خوردم...

شب ها پنجره اتاقت را باز کن
من می آیم !!!
آرام...
فقط کافیست چشمانت را ببندی...

لحظه ي خدافظي ، به سينه ام فشردمت
اشک چشمام جاري شد دست خدا سپردمت ...

دل من راضي نبود به اين جدايي نازنين
عزيزم منو ببخش اگه يه وقت آزردمت

گفتي به من غصه نخور ميرم و بر مي گردم
همسفر پرستوهات ميشم و بر مي گردم

گفتي تو هم مثل خودم ، غمگيني از جدايي
گفتي تا چشم هم بزني ميرم و بر مي گردم


عزيز رفته سفر کي بر مي گردي
چشمونم مونده به در کي بر مي گردي ؟

چشمهايت سيراب سیراب


و نگاهم،


تاول زده از تابش تشنگي


برويم دعاي باران بخوانيم ‍.



تو با دل من



من با دل تو


باور كن با لبخند چترهايمان بر مي گرديم

هر كه آيد گويد:
گريه كن، تسكين است
گريه آرام دل غمگين است

چند سالي است كه من مي گريم
در پي تسكينم

ولي اي كاش كسي مي دانست
چند دريا
بين ما فاصله است
من و آرام دل غمگينم

عشق آواز قشنگی ست که خدا می داند
سرنوشتی که مرا با تو به خود می خواند
گرچه از خویش گریزم به تو نزدیک شوم
گوش کن قلب من از دور تو را می خواند .