بی تفاوت می روم تا مرز دیدن ، غم مخور
میروم تا گوش بی مرز شنیدن ، غم مخور
اینهمه گفتند و ما نشنیده انگاشتیم و بس
حال زین پس میروم تا لب گزیدن ، غم مخور
پیش ترها دوستی ها را صداقت می نگاشت
اینک اما دوستان غافل از آنند ، غم مخور
اصل ذات گندم است در قصه ی نان و نمک
می شود افسون دست آسیابان ، غم مخور ...

کار نیک فقط با روی خوش : اسپینوزا .

تو مرا یاد کنی یا نکنی
باورت گر بشود یا نشود
حرفی نیست اما نفسم می گیرد در هوایی که نفس های تو نیست...

این خوبی ها که در ما است کار خدا است : کنفوسیوس .

هیچ کس از قلب شما به شما نزدیکتر و راستگوتر نیست از کسانیکه قلب شما آنها را نمیپذیرد دوری کنید : سقراط.

قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی ؟
از کجا وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی ، اما ،‌
اما گرد بام و در من بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند

قاصدک در دل من همه کورند و کرند
دست بردار ازین در وطن خویش غریب
قاصدک تجربه های همه تلخ با دلم می گوید که دروغی تو ،
دروغ که فریبی تو. ، فریب

شاعر از کوچه ی مهتاب گذشت،
لیک شعری نسرود،
نه که معشوقه نداشت،
نه که سرگشته نبود،
مدتی بود دگر کوچه ی مهتاب خیابان شده بود

خنده نزدیکترین فاصله بین 2 نفر است : ویکتور بورگ .

هر چیزی موقعی گرامی میشود که کمیاب شود مگر دانش که زمانی بهایش بالا گیرد که بسیار شود : مولا علی ع

مردمان مردد هرگز موفق نمیشوند : ناپلئون .