گاهی

شلوغی پیاده‌رو بهانۀ خوبی‌ست

که دست‌های کسی را برای همیشه گم کنی

درست در لحظه‌ای که تکه‌ای از دوستت دارم هنوز در دهانت است.....

همیشه آنقدر ساده نرو،مگذر

لااقل نگاهی به پشت سرت كن......

شاید كسی در پی تو میدود و نامت را

با صدای بی صدایی فریاد میزند....!

وتو....هیچ وقت او را ندیده ای.

آسمان گفت که امشب ، شب توست
سرخی صورت گل ، از تب توست
آنچه تا عشق مرا بالا برد
بوسه گاهیست که نامش لب توست

در کف‌مان کلیدی است

که قفلش را

گم کردیم.



آبی در هواست

که مَشربه‌یی نداریم.



کلماتی

که مدادی نداریم.



آوازی

که دهانی نداریم.



ساعتی

بی عقربه.



دستی

و تنی نداریم.



آیا زمان

به انتظار کسی خواهد ماند

با سوزنبانی که در جوانی خود مرده است . .

هیچ نیایشی بزرگ تر و عمیق تر از شاد بودن وجود نداره ...

هیچ شکری نمی تونه جای شادمانی و لبخند رو بگیره...

چرا که شادی یگانه نشانه راضی بودن از زندگی است ...

و عشق را
کنار تیرک راه بند
تازیانه می زنند
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد...
روزگار غریبی است نازنین...
آنکه بر در می کوبد شباهنگام
به کشتن چراغ آمده است
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد... شاملو

من هم شبی به خاطره تبدیل میشوم
خط میخورم زهستی و تعطیل میشوم
من هم شبی به خواب زمین میروم فرو
بر دوش خاک حامله تحمیل میشوم
من هم شبی قسم به خدا مثل قصه ها
با فصل تلخ خاتمه تکمیل میشوم
قابیل مرگ، نعش مرا میکشد به دوش
کم کم شبیه قصه هابیل میشوم
حک میکند غروب، مرا شاعری به سنگ
از اشک و آه و خاطره تشکیل میشوم
یک شب شبیه شاپرکی می پرم ز خاک
در آسمان به آیینه تبدیل میشوم

بابام داشت به دوستش شنا یاد میداد

گفت حالا پاهای عقبتو تکون بده !

مجنون به قصه ی خود باز گرد اینجا لیلی با همه ی مجنون ها محرم است به جز مجنون خودش !!!!