..هوای تو دیگر حوا نمی خواهد؛ آدم ِ مدرن ِ قابیل زاده...

دلگیرم از آدم هاى بى لیاقتى
که تنها تا زمانى دوستت دارند که از عشقمان بى خبرند
کافیست بفهند که دوستشان داریم انقدر خردمان میکنند که دیگر چیزى به نام دوست داشتن نمیماند......

ای کاش دنیا برعکس بود، به جایه اینکه آدم ها عاشق بشوند، عاشق ها آدم میشدند......

با غمـــ ها می سازمــــ…
باکنایه ها می سوزمــــــــــ…
به آدم هایی که مرا شکستند لبخند می زنمـــــــــ…
لبخندی تـــلخـــــــ….
خــــــــــداونــــــــــــــــــــدا…
می شود بگویی کجای این دنیـــــــــــــا جای من استــــــــ…
از تــــــــــــــو و دنـــیایی که آفـــــــــــ[!]
فقط در اعماق زمینـــــ اندازه یه قـــــــبر
فقط یک قبـــــــــــــــر…
در دور تـــــــــــرین نقطه جــــــهانــــ می خــــــــــــواهمـــــــــ
خــــــــدایـــــا خــــــسته ام خــــــستهـــــــ

خدایا خسته ام!
از غریبــه بــودن بیــن ِ این آدمـ ها
از بـے کسـے
از ایـــن کـه از جنـس ِ آدمـ های اطرافــم نیستــم
از اینکه همه تا میفهمــن از خودشــون نیستــم
رفتارشــون باهامـ عوض میشـه
خدایــا!
تو بـا مــن باش

آدماهی هستن می‌خندن ! زیاد هم می‌خندند ! اما . . . حرف‌ هاشون ، غم‌هاشون ، مشکلاتشون این‌ ها چیزهایی ست که می‌ ریزه توی دلش و دَرَش رو هم دو قفله می‌ کنه ! کسی رو هم راه نمیده اون تو ! نمیزاره بفهمید که اون تو چه خبره ! و شما هیچ وقت درکش نمی‌کنید ، چون بلد نیست منت بزاره .