نمونه سوال های رایج توی همه ی خونه ها:
این تلوزیون بی صاحاب واسه کی روشنه؟
چی از جون این یخچال بدبخت میخوای؟
کی لامپ دیستشویی رو روشن گذاشته
کی دمپایی دستشویی رو خیس کرده؟
این موقع شب با کی حرف می زنی؟
چشات در نیومد پای این کامپیوتر کوفتی؟
غذای منو کی خورده؟

به یارو ميگن برو خبر مرگ پدر همسايه رو بده.طرف ميره در خونه همسايه رو ميزنه, ميگه بابات هست ؟پسره ميگه نه, شب مياد.
یارو ميگه بشين تا بياد

در آغوشم بگیر

بگذار گرمی دستت را حس کنم

و مرا ببوس تا با هر بوسه ات به آسمان پرواز کنم

نگاهم کن و التماسم را در چشمانم بخوان

قلبم به پایت افتاده است

لرزش دستانم و سستی قدمهایم را نظاره کن

تنها تو را می خواهم

بگذار در نگاهت غرق شوم

و بگذار در آغوشت بخواب روم

فرهنگ ، ذاتی نیست ، فرهنگ یاد دادنیه، آموختنیه ، یعنی از خانواده به بچه و از نسل به نسل بعدی....

ادلیست عزیزم؟ دوسته گلم؟فداتشم؟بیا پایین کارت دارم.
.
.
.
.
.
.
.
د لامصب اد شدی واس خنده، ؟ 1پی ام که نمیدی. 1لایک ک نمیکنی. 1کامنت ک نمذاری.1برچسب بیصاحاب هم ک رو عکسا نمیزنی،پس . . . اد کردی واس خنده؟بزنم دهنت پره خون شه؟اره؟)

بابام اومده میگه :
توکه هر روز قهوه خونه ای ریه هات داغونه
چشماتم که ضعیفه
هر نیم ساعت میری دستشویی یعنی کلیه هاتم خرابه ماهی بیست روزم که اسهال داری
قلبتم که هر ماه به یکی اهدا میکنی
این " کارت اهداء عضو" چیه گرفتی
تا همین الان توزندگیم انقدر قانع نشده بودم .

خانواده های محترم خاهشا دیگه دختراتونو دانشگاه نفرستین جا پسرارو نگیرن
بفرستین کلاس آرایشگری چون دیگه واسه کار مدرک مد نظر نیست
فقط باید مجرد با ظاهری آراسته و مناسب باشن خدا وکیلی 99 درصد آگهی های کار
شرایطش همینه___ اگه موافقی بلایک..!!!

لذتهای کوچک زندگی:
۱- اونطرف بالش ک خنکه
۲- با پتو زیر کولر بخوابی
۳- در یخچال رو باز کنی پر باشه
۴- کسی که دوستش داری هر روز بهت زنگ بزنه
۵- بنوازی و همراه با اون بخونی
۶-وقتی همه ی کارات تموم شد و داری از خستگی میمیری بری بخوابی
۷- بعد از ی مسافرت طولانی رو تختت بخوابی
۸- از خواب بیدار شی در حالی ک خوابت میاد ببینی هنوز چند ساعت وقت برا خواب داری

در حضور خارها هم میشود یک یاس بود..در هیاهوی مترسکها پر از احساس بود
میشود حتی برای دیدن پروانه ها....شیشه های مات یک متروکه را الماس بود.
دست در دست پرنده،بال در بال..نسیم ساقه های هرز این بیشه ها را داس بود
کاش می شد حرفی از « کاش میشد» هم نبود....هر چه بود احساس بود و عشق بود و یاس بود

هر چه کمتر شود فروغ حیات
رنج را جان گداز تر بینی
سوی مغرب چو رو کند خورشید
سایه ها را درازتر بینی