هزینه مکالمات بین شهری تو همه جای کشور 499 ریال شده !! از کی تا حالا؟؟
الف)از وقتی ایران سل اومده.
ب)از وقتی ایران وبا اومده .
ج)از وقتی ایران طاعون اومده.
د) اصلا به تو چه تو شمارتو بگیر

لطفا دقت کنین بچه ها
چرا می گویند ” فیلسوف ” و نمی گویند ” گاوسوف ” ؟!
چرا می گویند ” پیراهن ” و نمی گویند ” جوان اهن ” ؟!
چرا می گویند ” اتوبوس ” و نمی گویند ” اتوماچ ” یا ” جاروبوس ” ؟!
چرا می گویند ” خداحافظ ” و نمی گویند ” خداسعدی ” ؟!
چرا می گویند ” اتومبیل ” و نمی گویند ” اتومکُلنگ ” ؟!
چرا می گویند ” ماشین ” و نمی گویند “شماشین ” ؟!
چرا به طراح چنین سوالاتی می گویند ” دیوانه ” و نمی گویند ” غول آنه ” !؟

در قسمتی شاعر میفرمایند: ای جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی جیگیلی اخماتو وا کن

تازه همین شاعر در جدیدترین شعرش میفرماید: لا لا لالا لا لا لا لا لالایی لا لا لا لا لا لا لا لا لالایی مامان رفته شده تنها بابایی.... []

نگرانشم یه وخت ترورش نکنن با این همه نبوغ و استعداد!!

یک جایی

یک غریبه

می شود همان اتفاق ناخوانده زندگیت که سالها به آرزویش نشسته بودی......

اما او فاتحه کل زندگیت را یک جا می‌خواند !!!

حالا دیگر نه از حادثه خبری هست
و نه از اعجاز آن چشم های آشنا
از دلتنگی ها هم که بگذریم
تنهایی تنها اتفاق این روزهای من است...

دنیاروبدون خانمهاتصورکن:
_بازارها،خلوت
_پولها،اضافه
_اعصابها،آروم
_مخابرات،ورشکسته
_دانشگاه آزاد،تعطیل
_شیطان بیکار……..آقایان بفرمایین بهشت

واستا دنیا من میخوام پیاده شم - همینجا ؟؟؟ بله لطفا!! چند میشه؟ -
کجا سوار شدی؟ دهه شصت بود... - برو داداش... صلوات بفرست....

پسر در حال دویدن : زااااارت (صدای زمین خوردن) رفیق پسر: اوه اوه شاسکول چت شد؟ خاک بر سرت آبرومونو بردی الاغ ، پاشو گمشو (شپلخخخخخ “صدای پس گردنی”) ... ... ... یک رهگذر: پسر جون حالت خوبه؟ چیزی مصرف کردی؟ یک خانوم جوان رهگذر: ایییییش پسر دس پا چلفتی خنگ ----------------------- دختر در حال راه رفتن : دوفففففففسک (زمین خوردن به دلیل نقص فنی در قسمت پاشنه کفش) رفیق دختر: آخ جیگرم خوبی فدات شم الهی بمیرم چی شدی تو یهو وااااااااااای یک رهگذر: دخترم خوبی؟ فشارت افتاده؟ میخای برسونمت دکتری جایی

نیکوتینِ سیگار آدم ها را جذب نمیکند ؛
آدم ها به دود سیگار معتاد می شوند ... خیره می شوند به دود و غرق در خاطرات ؛
آدم ها معتاد خاطرات می شوند... !!

آدمها در ارتباطاتشان یک آستانه ی “تحمل” دارند
یک آستانه ی “تنفر”
و یک آستانه ی ” تهوع !