گاهی دلم می گیرد... از آدم هایی که در پس نگاه سردشان با لبخند گرمی فریبت می دهند! از کلماتی که چون شیرینی افسانه ها فریبت می دهند!! دلم می گیرد... از سردی چندش آور دستی که دستت را می فشارد!! و نگاهی که به توست... و هیچ وقت تو را نمی بیند! از دوستی که برایت هدیه دو بال برای پریدن می آورد... و بعد... پرواز را با منفورترین کلمات دنیا معنی می کند!!! دلم می گیرد از چشم امید داشتنم به هوسبازانی که ترانه عشق میخوانند!! این همه هیچ... گاهی حتی از خودم هم دلم میگیرد...!

7واقعیت دنیا: 1-شما نمیتوانید صابون روی چشمانتان بریزید. 2-شما نمیتوانید موهایتان را بشمارید. 3-شما نمیتوانید از بینی خود نفس بکشید زمانی که زبانتان بیرون است. 4-شما مورد سوم را انجام دادید. 5-زمانیکه مورد سوم را انجام دادید فهمیدید که میتوانید اما شبیه به یک حیوان با وفا شدید. 6-الان لبخند میزنید در حالی که سر کار رفتید. 7-برای دیگران بفرستید تا بتوانید انتقام بگیرید

پای مورچه را تصور کن (الهی) ، حالا تصور کن جوراب داره ، حالا تصور کن که جورابش سوراخه ، دلم برات اندازه سوراخ جوراب مورچه شده .

پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت ، بیچاره از عشق فقط سوختن آموخت ، فرق من و پروانه در این است، پروانه پرش سوخت ولی من جگرم سوخت .

یک ماهی که از حوض بیرون پریده را تصور کن که میدونه آخر عمرشه ، بعد از تلاش بسیار آروم میشه ، فقط به فکر نیازشه ، من همون اندازه به تو نیاز دارم .

از بم که خرابتر نداریم ، بمتم .