دیدمش از دور که می رفت اشک سردی رو چشاش بود
اون نمیخواست بره اما زنجیر اجبار به پاش بود
می شنیدم هق هقش رو که می گفت تا فردا به درود
لحظه ها تلخ بود اما چشم من منتظرش بود
به سلامتی ای همه کس
میدونم که برمیگردی
میدونم دلت همینجاست از دلم سفر نکردی
خیلی زود رفت لب جاده اما من او نو میدیدم
خداحافظ گفتنش رو خیلی روشن می شنیدم ...

من پر از بغضم ولی انگار کسی اشکامو نمیبینه
از دلت هم انتظاری نیست که به کنارم نمیشینه
طاقت روزهای تنهایی وقتی که ایستاده این ساعت
به تموم بی وفایی ها میدونم من میکنم عادت
پابه پای گفتنی های دیوارهای خونه میشینم
وقتی که دلتنگ تو میشم چند تا از ع[!]اتو میبینم
تازه باور می کنم تنهام
چشم تو این قصه رو میگه

توی این شب های دلگیر توبیا پناه من باش
توی تنهایی شکستم بیا تکیه گاه من باش
دلم از غربت اینجا بی تو بدجوری گرفته
بیا میدونم که یادم هنوز از یادت نرفته
نذار اون نگاه آخر آخرین وداع ما شه
دل بده به خواهش من دستامون نذار جدا شه

بعضی از زخم ها رو باید درمان کنی تا بتونی به راهت ادامه بدی ...
اما بعضی از زخمها تا ابد باید بمونه تا هیچ وقت راهتو گم نکنی !

چقدر گفتم نرو ، بی عشق سخته

منو تا زنده ای یادت نمیره ...

تو مشغول کسی بودی که میخواست

شده یک شب تو رو از من بگیره ...

سرنوشتم مانند "قلیان" شد...
تاکه طعم داشتم با من بودند...
از طعم که افتادم گفتند "سوخت" بریم

عكس العملهاي خانواده بعد از اينكه من با سر و دستي خونين مال در اثر تصادف به خونه اومدم:
مامانم: صاف ميري حموم خودتو به جايي نميزني نجس كاري بشه
داداشم: ))))))) باز رفتي تو ديوار)))))))
بابام:به بيمه خبر دادي؟
مامان بزرگم:ناهار خوردي مادر جون؟؟؟؟

کسی که تمام کوچه ها را

دنبالت بود

حالا

ازدستت فرار میکند

نکند بگیری اش در آغوشت

عشقی که

می خواهد

سایه بماند