من و تو شباهت های متفاوتی باهم داریم :
هر دو شکستیم ؛ تو قلب مرا ، من غرورم را
هر دو رقصیدیم ؛ تو با دیگری ، من با سازهای تو
هر دو بازی کردیم ؛ تو با من ، من با سرنوشتم
و در آخر هر دو پی بردیم
تو به “حماقت” من ، من به “پست” بودن تو
آری ، این شباهت های متفاوت هر روز آشکارتر میشود …

هزاران رشته کلام از زبان بیرون آمد و پاره شد.

به غیر از یک کلام که همیشه ماندگار بود.

و آن هم کلامِ عشق بود به خدا

ﺗﻮﯼ ﯾﻪ ﭘﯿﺠﯽ ﯾﻪ ﺳﻮﺍﻝ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ بود که "ﺭﻭﺯﻩ ﺗﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﺎ ﭼﯽ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮑﻨﯿﻦ؟"ﮐﺎﻣﻨﺖ ﻫﺎﯼ ﺩﺭﯾﺎﻓﺘﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﻮﻃﻨﺎﯼ ﻋﺰﯾﺰﻣـﻮﻥ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﯾﺮ ﺑﻮﺩ؛ﺑﺎ ﺩﺭﻭﻍﺑﺎ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪﺑﺎ ﺍﻓﻄﺎﺭﺑﺎ ﺁﭼﺎﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺯﻩ ﺑﺎﺯ ﮐﻦ ﺑﺎ ﮐﻠﯿﺪ ﺑﺎ ﺗﺮﯾﺎﮎ ﺑﺎ ﺷﺎﻣﭙﻮ ﮔﻠﺮﻧﮓ ﺑﺎ ﺍﻧﺒﺮﺩﺳﺖ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﺁﺑﺠﻮ ﺗﮕﺮﯼﺑﺎ ﺳﯿﮕﺎﺭ ﺑﺎ ﺭﻣﺰ ﯾﺎ ﺯﻫﺮﺍ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﻴﺒﻨﺪﻳﻤﺶ ﻛﻪ ﺑﺨﻮﺍﻳﻢ ﺑﺎﺯﺵ ﻛﻨﻴﻢ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﯿﺸﻪ،ﺳِﻔﺖ ﺑﺴﺘﻤﺶ ﺑﺎ ﻣﺮﻍ ، ﺩﻝ ﻫﻤﺘﻮﻧﻢ ﺑﺴﻮﺯﻩ ﯾﻪ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﯿﻦ؟ )ﺑﺎ ﺩﻋﺎﯼ ﺭﺑﻨﺎﯼ ﺷﺠﺮﯾﺎﻥ ﺑﺎ ﺑﯿﺴﮑﻮﯾﺖ ﻣﺎﺩﺭ !!!!!!!!!!!!!!!!!! ینـــی ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻣﻠﺖ ﺧﺠﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻣﺎ

غمگینم مثل مرده ای که توان تسلی دادن به بازماندگانش را ندارد !

با نگاهی سرد و خسته چگونه توانیم به مرگ این قصه رسیم بگذار به انتها برسیم بعد بشكنیم سكوت را بهانه نكن خستگی دلیل از پا ماندن نیست به جای من قفل سكوتم را بشكن مرا دریاب

یه وقتهایی . . .
بعضـــــــــــی ها. . .
بی صدا از زندگیت میروند. . .
بــــــــــــــــــــــــی خداحافظی. . .
با پـــــــــــــــای برهنه،روی نوک پـــــــــا. . .
پـــــــــــــــــــــــاورچین . . .
پـــــــــــــــــــــــــاورچین. . .
تا مبادا صدای تق تق کفشــــــــهایشان. . .
آگـــــــــاهت کند از رفتنشان. . .
و ایــــــــــن. . .
نهـــــــــــــایت . . .
نامــــــــــــــــــــــــــــردیست!!!