Mohammad Mahdi
دلم یک جای دنج میخواهد آرام و بی تَنِش جایی باید باشد غیر از این کنج تنهایی! تا آدم گاهی آنجا آرام بگیرد مثلا آغوش تو !
sahar
مـیتـَـرسمــــ ... مـــیــتَرسَــمــــ از ایــنڪِهــــ... عــاشِــقــــ בیــگَرے شَــومــــ ... و تــو بـَــرگرבے . . .
Mohammad Mahdi
برایمـ از بازار یڪ بغض خوب بخر . . . این بغضـے ڪہ من دارم . . ؛ هر روز مـے شڪنـد . . . !
♥ نگار ♥
آن شَـــب ...کِــﮧ مـــآه عآشـِــقــآنـِـﮧ هـــآیِمـآن رآ
تمآشآ مے کَـــرد ...
آن شَــب کـِـﮧ شَــب پَــره هـــآ ..
عآشِــقـــآنـِـﮧ تَــــر ...
نـــُـور رآ مے جُســـتَند ...!
و اُتـاقم ..
سَرشآر از عَطرِ بوســﮧ و تَرآنــﮧ بُــود... !
دآنِستَم..
تــُـــو پـــژواکِ تمــــآم عـــآشـِـقـآنـِـﮧ هآے تآریخے...
♥ نگار ♥
می خواهم برگردم به روزهای کودکی آن زمان ها که : پدر تنها قهرمان بود .
عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد
بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود ...
بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند .
تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند.
تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...!