حکایت من و عشق تو ، حکایت از تو به یک اشاره است و از من به سر دویدن
کافی است نامم را صدا کنی ، یک پارچه جان می شوم برایت

آدم ها ثانیه به ثانیه رنگ عوض میکنند
از آدم های یک ساعت دیگر میترسم !
چون درگیر هزاران ثانیه اند
ثانیه هایی که در هر کدام رنگی دگر به خود میگیرند

تو با اندک عشقی همه مرا بدست آوردی !
و من با اندک اشتباهی همه تو را از دست دادم
بعضی اوقات هم “اندک اندک” آدمی ویران شود

گویند که زنبور نهنگی بوده
در کام خلیج سبز رنگی بوده
از بال ظریف و زرد رنگش پیداست
زنبور زن بور قشنگی بوده...
بله خانم ها رو دست کم نگیرین

بیچاره مترسک …
سرتاسر سال از مزرعه محافظت میکرد ولی با آغاز فصل سرما تنش هیزم کشاورز شد !
آری ، پاداش وفاداری جز این نیست !

کوتاه کن کلام ... ، بماند بقیه اش!
مرده است احترام ... ، بماند بقیه اش!
از تیر های حرمله یک تیر مانده بود
آن هم نشد حرام ... ، بماند بقیه اش!
هرکس که زخمی از علی و ذوالفقار داشت
آمد به انتقام ... ، بماند بقیه اش!
شمشیر ها تمام شد و نیزه ها تمام
شد سنگها تمام ... ، بماند بقیه اش!
گویا هنوز باور زینب نمی شود
بر سینه ی امام؟! ... ، بماند بقیه اش!
راحت شد از حسین همین که خیالشان
شد نوبت خیام ... ، بماند بقیه اش!
قصه به "سر" رسید و تازه شروع شد
شعرم نشد تمام ... ، بماند بقیه اش!