در دل اتش نشستن کار اساني نبود راه را بر اشک بستن کار اساني نبود
با غروري هم قدوبالاي اسمان بارها در خود شکستن کار اساني نبود‬

Jamal Molaee 1:57pm Mar 8

‫دریا هم که باشی
هر چقدر بزرگ
هرچقدر عمیق
روزی روزگاری
اتش دلت
فوران می کند
موج دردهایت
بالا میرود
نعره می کشد
می خروشد
پیش می رود ومی رود
ومعلوم نیست
ساکنان
کدام
ساحل نزدیک به تورا
در هم
خواهدکوبید............‬

لره داروخونه داشته، یك روز جلو در مغازه بزرگ مینویسه: سوسك كش جدید رسید! خلاصه بعد یك مدت یك بابایی میاد تو میگه: ببخشید، جریان این سوسك‌كش جدید چیه؟ این خونة ما رو سوسك سر گرفته. لره میگه: این دارو خیلی جدیده و بازدهیش هم تضمینیه. شما این دارو رو میریزید تو یك قطره چكون، بعد كشیك میكشید تا سوسكها رو بگیرید. هر سوسك رو كه گرفتید، در روز سه نوبت (صبح و ظهر و شب) تو هر چشمش دو قطره ازین دارو میچكونید، بعد از یك مدت سوسكها كور میشن و خودشون از گشنگی میمیرن!! یارو كف میكنه، میگه: خوب آخه اگه سوسكها رو بگیریم كه همونجا درجا می‌كشیمشون! لره میره تو فكر، بعد یك مدت میگه: آره خوب، ازون راهم میشه!!!

نباید شیشه را با سنـــــــــگ بازی داد !
نباید مست را در حال ِ مستــــــی . . . دست ِ قاضـــــــــی داد !
نباید بی تفاوت !
چتر ماتـــــــــــــــــم را . . . به دست ِ خیــــــــــــــــس ِ باران داد !
کبوترها که جز پرواز ِ آزادی نمی خواهند !
نباید در حصار ِ میـــــــــــــله ها . . . با دانه ای گنــــــدم . . . به او تعلیم ِ مانـــــــــــدن داد !.

عاشــقٍ آن لحــظه ام که کنارت هستــــم
و کودک درونـــــــم از اشتياق با تـــو بودن
مي خواهد زمين و زمان را بهـم بريزد !!!

تو ای شکوهمند من
شکوه دلپسند من
تو آن ستاره بودی
که مهر آسمان شدی
زمهر برترآمدی
فرازکهکشان شدی

به دره ها نگاه کن
به ژرف دره ها نگر
به تکه سنگهای سرد
به ذره ها نگاه کن
به من بتاب
که سنگ سرد دره ام
که کوچکم
که ذره ام
به من بتاب
مرا زشرم مهر خویش آب کن
مرا به خویش جذب کن
مرا هم آفتاب کن

حمید مصدق

خداوندا رفیقم را تو یاری کن پناهش باش و درحقش توکاری کن، الهی هرچه میخواهد نصیبش
کن ، خدایا بر لبش لبخند جاری کن

به یاد هم بودن قشنگ ترین هدیه ایست که نیاز به با هم بودن نداره

چند روز دیگه بهار میاد و همه‌چیز رو تازه می‌کنه، سال رو، ماه رو
روزها رو، هوا رو، طبیعت رو، ولی فقط یک چیز کهنه میشه که به
همه اون تاز‌گی می‌ارزه، «دوستیمون»!

بچه قنداقی که بودم دو تا خواهرام سرِ بغل کردن من دعواشون میشه باهم ، منو بین زمین و هوا ول می کنن با مخ میخورم زمین، زِرتم در میره!
الان خاطرات دوران زیر 5 سالگیم یادم نمیاد )
عوارض دیگه شو نمیدونم ، الان فرندام میان میگن..

خلاقیت رو نگاه!!!!!