هر جا سخن از انحراف است ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
شماها با کله میاید ببینید چه خبره ...
منحرفای خاک بر سر ...
پاشید وضو بگیرید میخواییم نماز جماعت بخونیم ...
اون تسبیح من کوووووووووووووووووووووووو ...؟

زنگ در خونمون رو زدن،بعد به خواهرم میگم پاشو برو در رو باز کن.
بهم میگه اهکی.زرنگی.هم پاشم و هم درو باز کنم؟
منم گفتم خب عیب نداره من پامیشم تو در رو باز کن...
بعدشم همین کارو کردیم .
(خدایا به تو پناه میبرم!)

تنهایی تنهایی  تنهایی   هیچ چیز به اندازه ی تنهایی غم انگیزنیست ! تنهایی نام بیهوده زندگیست ! وقتی بیداری خسته و غمگینی وقتی میخوابی کابوس میبینی ! سردت میشود انگار برف روی استخوان هایت نشسته باشد   تنهایی جهنمی نا متعارف است جهنمی با آتش سرد میان شعله ها از سرمایخ میزنی !  تنهایی هول آور است  پر از ظلمت و ناشناختگی مثل خانه ای متروک در حاشیه ی جنگل  عبور نسیمی از لابلای علف ها میتواند از ترس دیوانه ات کند .  وقتی تنهایی به همه چیز و همه کس پناه میبری  پخش میشوی در کوچه وخیابان به جاهایی میروی که نباید بروی به آدم هایی سلام میکنی که نباید...    محبوب من  !  بیا دست مرا بگیر و مرا بیرون بکش ! از کافه های دود و نیشخند از گلوی شبها از گل و لای روزها من پراکنده شده ام بیا مرا جمع کن از کوچه وخیابان بیا مرا جمع کن از دیگران ! تنهایی درنگ در سنگ است حرف زدن از یاد آدم میرود  تنهایی درست مثل پیری ست  خمیدن تک درخت است تنهایی تجسم راه های مسدود است بیچارگی روباه است در یک قدمی مرگ و ترن .  محبوب من !  من تنهایم بی تو هیچ کاری نمیتوانم بکنم  دیگر شعر هم نمی توانم بنویسم و این تنهایی تلخ است تلخ مثل نگاه نوازنده ای که با دست های بریده به پیانو مینگرد  . 

اون چیزی که میتونه یک مردو وسوسه کنه...
و از راه به درش کنه...
و گول بزنه ...
از اهدافش دور کنه ...
بدبختش کنه حتی!!
فقط میتونه قرمه سبزی باشه و بس

در کودکی در کدام بازی راهت ندادند که امروز تشنه ی بازی دادن مردمی

پسری که تورا دوست داشته باشد تنت را عریان نمیکند بلکه لباس عروس تنت میکند....  پسری که تورا بخواهد برایت میجنگد... لازم نیست هرروز هفت قلم آرایش کنی که مبادا خوشگلتر از تو دلش راببرد! اگر عشقت مردانگی داشته باشد از دوری یکدیگر هم لذت میبرید چون مطمءن هستی که جایت درمیان قلبش ثابت و دست نخوردنیست

بـــه خــیــابــان بـــرو . . .
دســتِ یــکـــی از ایــن آدم هــای ِ ســیــاه و ســفــیــــد را بــگـیــر . . .
و میــهــمـانــشــ کــن بــه یــک تــانــگــو ی ِ خــیــابـــانــی . . .
گـــورِ پــدرِ عــشـق هــای بــاکــره . . .
گـــورِ پــدرِ روزهــای ِ رنــگـی . . .
گـــورِ پــدرِ انــتــظـــار . . .
گـــورِ پــدرِ تــنــهــایـــی . . .
صــداقــت تــا چــه حــد !؟!؟!؟