من حریف این‌همه باران نبوده‌ام هرگز
حریف این‌همه بوسه
حریف این‌همه شعر!

نه چتر فایده دارد
نه سطرهای اضافی.

جز آنکه لب بسپارم به بوسه
و جز آنکه خیس شوم...!!!

آدم
یک جائی به آخر می رسد
دلش را زمین می گذارد
دست تنهائی اش را می گیردُ
به ازدحام باران می زند
همان جائی که نبودنت
بکریز خیسم می کند !

صدای باران می اید دلی جایی تنگ است
تو گریستی یا من

دیوار؛ عکس؛ خاطره؛ مهتاب؛ شب؛ سکوت

کابوس تلخ آینه ها، تار عنکبوت

یک جفت چشم منتظر از سال های پیش

کوچه؛ گریز؛ پنجره؛ عابر، صدای سوت!

نزدیک زنگ خانه ... نه! انگار دور شد

یک سایه در تلاطم شب، قلوه سنگ، شوت!

یادم نرفته! جشن تولّد گرفته ام!

کیک بزرگ خامه ای، گیلاس و شاهتوت

موزیک لایت، وهم و شبح، [!]، نور شمع

باران تند هق هق و ویرانی سکوت

اینبار هم بدون تو تشییع شد دلم

بیست و سه،بیست و چار...من و شمع و اشک...فوت!