مرز جنون

کلماتم را 
در جوی سحر می‌شویم 
لحظه‌هایم را 
در روشنی باران‌ها 

تا برای تو شعری بسرایم، روشن 
تا که بی‌دغدغه بی‌ابهام 
سخنانم را 
در حضور باد 
این سالک دشت و هامون 
با تو بی‌پرده بگویم 
که تو را 
دوست می‌دارم تا مرز جنون 

(دکتر شفیعی کدکنی)

مرگ شیرین ِ من در آغوش توست . . .
وقتی می گویــی دوستــم داری،
گلوله بارانم میــکنــی  . . .

مرا که میشناسی؟!

خودمم...

کسی شبیه هیچکس!

کمی که لابه لای نوشته هایم بگردی پیدایم میکنی...

شبیه پست هایم
هستم، شاد، گاهی غمگین، مهربان، صبور، کمی هم بهانه گیر

اگر نوشته هایم را
بیابی منم همان حوالی ام...

شبیه باران پاییزی؛ از فاصله ها دور و به عشق
نزدیک...!

دلــم پاییـــز میخواهد

ترجیحا مــهر ماه

باران هم بــبارد و تـنهـــایى

دلــم قدم زدن میخواهد

از ایـــنجا تا جایی بی انتـــها

تا جایى كه توانی براى ادامه نـــماند

تا اوج لـــمس رنگ بـرگ ها

تا نهـــایت استـشمام خوشبـوتـــــرین عطـر جهــان

لا به لاى درختان نیــمه برهنه ى نــم خورده ...

دلــم بدجـور بــــى تاب پاییــــز است

فصـل مـــن ...

زودتــــــــر بیـــا