بعضی زخمها هست .. که هر روز صبح ، باید روشونو باز کنی ، نمک بپاشی ! تا یادت نره .. دیگه سراغ ِ بعضی آدما نبــاید رفت !!

بعضی آدمـــا ، مثـل ِ دیـــوارای تـازه رنــگ شـده هستن ! نــباید بــهشون نـــزدیک بـشی ! چه بــرسه کـه بخــوای بهشــون تکــیه کـــنی !!

زنـــــان ؛ عـاشـق مـردانـی مـی شـونـد کـه قـدرت نـگـاه مـردانـه شـان بـتـوانـد ؛ دنـــــیـــــای زنـــــانـــــه هـــــای آن هــــــا را تــــــســــــخــــــیــــــر کــــــنــــــد ! زن معنی تمام نگاه ها را می داند ، میداند ؛ چه نگاهی برای دیدن قلبش است ؛ چــــــــه نــــــــگــــــــاهــــــــی بــــــــرای کـــــــــشـــــــــف انـــــــــدامــــــــش ! بـه قـول ضـرب الـمـثـل قـدیـمــی پــنــجــره ی قــلــب زن چشــمــانــش اســت !

بـزرگ تـرين حـماقـت ِ آدمـا ايـنه كه : به كسي كه بــايـد لگـد بــزنن ! لبخـــند ميـزنـن !!!

خستگـــي را تـــو به خاطـــر مسپـــار کـــه افــــق نزديــــک است ... و خدايــــي بيـــــــدار ... کـــه تـــو را مــــي بيـنــد ... و به عشــــق تــــو همه حادثه هـــا مــــي چينــد ... کـــه تـــو يــــادش افتـــــي ! و بدانـــــي کــــه همه بـــخـشـش از اوســــت و همينــــــش کافيـــــست ...

ایـــن آخـــرین بـارم بـــود! دیــگـــر احسـاسـم را برای کسی عریان نمیکنم صــــداقــــت یعنــی حمــاقـــــت...

از دنیـــای ِ واقــعـی و نـــامــردیــاش ! پنــــاه آوردیــــم بــه دنیــــای ِ مـجـــــازی ! غـــافــل از این کــه ، آســمون ، هـــمون آســـمونـــه ...

آدَمــهآ کنــآرَت هَستَند ..

تآ کِـــی ؟

تآ وَقتـــی کهــ به تــو اِحتــیآج دآرَند !

اَز پیشــت میرَوَند یک روز ..

کُدآم روز ؟

وَقتی کســی جآیَت آمَد !

دوستَــت دآرَند ..

تآ چهــ موقع ؟

تآ موقعی کهــ کسی دیگَر رآ بَرآی دوســت دآشـتَن پیــدآ کُنـَند !

میگویَــند عآشــقَت هَســتَند بَرآی ِ هَمیشه !
نَــه .. !
فَـقَـط تآ وَقتی کهـ نوبَت ِ بــآزی بآ تــو تَمآم شَوَد ..

وَ این اَست بآزی ِ بآهَــم بودَن ..

چه تـــلـــخ است
با بــــغـــض بنویسی
با خــنـــــده بخوانند ....

سلامتیه اونایی که ....
خیلی وقتــــــــه بــریـــدن
دیگه نــــه « نـــــاز » میکشن....
نـــه « انتظــــار» میکشــــن....
نـــــــــه « آه » میکشـــــــن....
نــــــــه « درد » میکشـــــن....
نـــــــه « فـــریـــاد » میکشـــن...
فقط «دســـت » میکشـــن ...
و مــــــیــــــــــــــــرن......