گاهے بے رحم باش
با احساست
بے رحم باش و وقتے زخم خورد
از دستانِ تو
نوازشش کن
اشک بریز و بگو
چاره اے اگر غیر از این بود
چنین نمے کردم
گاهے احساس را به بهانه ے آزادیش
باید
کشتـــــ...


+ بعضے وقتها باید یقه‌ ے احساست را بگــــــــــــیرے
با تموم قدرت ســـــــرش داد بزنــے و بگے:
تورو خدا بــــــــــــــسه‌
بسه‌ دیگه‌ تا حالا هرچے کـــــــــشیدم از دست تو بود

جاده خیس باران دشواریست و پاهای من از خستگی بهانه ی ماندن میگیرند!
رفتن را باید قاب کنم بزنم به دیوار آرزوهایم!

یک عمر مرا دور انداخت...چون یک روز زیااااد *خوب* نبودم..و این شد بهانه اش...این روزها روزگار خیلی خوب میگذرد اما ن برای من *از روی* من...

و چــــای ... بهانه عاشقانــــه خوبــــی ستـــــــــــ

بــــرای بــــا تــــــــو نشستن؛

حیــــاط آبــــــــ زده ، تختــــــــ چوبــــی و من و تــــــــــــو ...

چقدر بــــوســــه ... چــــه عصــــری

چه خــــانه خوبی ستــــــــ ...!