بازنده منم
که در را باز می گذارم
شاید که بازگردی
دزد هم که بیاید
چیز مهمی برای بردن نمی یابد
مهم من بودم
که تو بردی

تصادف به سبک ایرانی .اینو گفتم یاد یک چیز جالب افتادم من سه شنبه شب ها راهسازی دارم سر کلاس استاد ما گفت بچه توی فرانسه یک ایرانی میره تو اتوبان از یک خروجی اشتباه میره دنده عقب میگیره یک فرانسوی میزن عقب ماشین پلیس میاد میگه مقصر ماشین عقبی هست هرچی طرف قسم می خوره بابا این دنده عقب آمده پلیس حرفشو باور نکرد گفت اصلا چنین چیزی امکان نداره.خلاصه من فهمیدم که ما ایرانی ها جهان اباد کردیم

پروردگارا: به خواب دوستانم: آرامش به بیداریشان:آسایش به زندگیشان:عافیت به عشقشان: ثبات به مهرشان: وفا به عمرشان:عزت به رزقشان: برکت و به وجودشان صحت عطا بفرما(شکرانه اش با من)

پارکینگ ثروتمندان.خدا بیشتر بهشون بده

وفاداری؟ خدا بیامرزدش …صداقت؟ یادش گرامی…غیرت؟ به احترامش یک لحظه سکوت…معرفت؟ یابنده پاداش میگیرد…عشق ؟ از دم قسط …واقعا به کجا چنین شتابان؟

وحشت از عشق که نه ، ترسم از فاصله هاست
وحشت از غصه که نه ، ترسم از خاتمه هاست
ترس بیهوده ندارم ، صحبت از خاطره هاست
صحبت از کشتن ناخواسته عاطفه هاست
کوله باری پر از هیچ ، که بر شانه ماست

وقتی گوشی یک دختر جا میمونه!!!!

‫گوشیمو تو ماشین بابام جا گذاشتم از خونه براش زنگ زدم بهش میگم:
- گوشیم تو ماشینت جا مونده
+ میدونم
- زنگ خورد جواب ندیاااا !
+ اخه مگه من بیکارم جواب زنگ گوشی تورو بدم
- خب حالا چرا عصبانی میشه ، کسی زنگ نزد؟
+ نه فقط نازی اس داد گفت غروب میاد دنبالت برین بیرون گفتم وقت نداری سرت شلوغه
- واسه چی اینو گفتی ؟
+ چون قبلش به نسترن قول دادم برین خرید

آقا یه روز بیاین سر یه ساعت خاص فقط راجع به نماز و قران و اینا مودبانه استاتوس و کامنت بزارین من خانوادمو بیارم تو پیج واسه بازدید...

سلام دوستان سلام عزیزان همه اینجال جم شدین تا پست ها هنرمند مردمی و ورزشکارتون (من) ببینید پس منتظرتون نمیزارم و پست هامو شروع میکنم.اعتماد به نفس داشتی خدا بود!!!

من کور هستم لطفا کمک کنید ...

روزی مرد کوری روی پله‌ های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود روی تابلو خوانده میشد:

من کور هستم لطفا کمک کنید.

روزنامه نگارخلاقی از کنار او می گذشت. نگاهی به او انداخت فقط چند سکه در داخل کلاه بود.
او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت آن را برگرداند و اعلان دیگری روی آن نوشت و تابلو را کنار پای او گذاشت و آنجا را ترک کرد.

عصر آن روز، روزنامه نگار به آن محل برگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است. مرد کور صدای قدمهای خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که آن تابلو را نوشته بگوید که بر روی آن چه نوشته است؟
روزنامه نگار جواب داد: چیز خاص و مهمی نبود، من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم. سپس با لبخندی متن تابلو را برای پیرمرد خواند:

امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم !!!!!

وقتی کارتان را نمی توانید پیش ببرید استراتژی خود را تغییر بدهید. خواهید دید
بهترینها ممکن خواهد شد. باور داشته باشید هر تغییر بهترین چیز برای زندگی است.
حتی برای کوچکترین