خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم،نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم.دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی،بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم.
دلم تنگ شده... برای كمی انسانیت! آدم ها چه بی رحم شده اند! چه بد دل می شكنند....! نمك می خورند و نمكدان می شكنند... آه ای انسانها انسانیت كیلویی چند؟؟؟
صحبت از پژمردن یک برگ نیست صحبت از مرگ محبت مرگ عشق گفتگو از مرگ انسانیت است
