شبیه کسی که از یک آدرس ، تنها پلاکش را می داند . . .
در ازدحام آدمها و خیابانها ، دنبال ِ دستهایت می گردم . . . !

مرا که میشناسی؟!

خودمم...

کسی شبیه هیچکس!

کمی که لابه لای نوشته هایم بگردی پیدایم میکنی...

شبیه پست هایم
هستم، شاد، گاهی غمگین، مهربان، صبور، کمی هم بهانه گیر

اگر نوشته هایم را
بیابی منم همان حوالی ام...

شبیه باران پاییزی؛ از فاصله ها دور و به عشق
نزدیک...!

دلــم پاییـــز میخواهد

ترجیحا مــهر ماه

باران هم بــبارد و تـنهـــایى

دلــم قدم زدن میخواهد

از ایـــنجا تا جایی بی انتـــها

تا جایى كه توانی براى ادامه نـــماند

تا اوج لـــمس رنگ بـرگ ها

تا نهـــایت استـشمام خوشبـوتـــــرین عطـر جهــان

لا به لاى درختان نیــمه برهنه ى نــم خورده ...

دلــم بدجـور بــــى تاب پاییــــز است

فصـل مـــن ...

زودتــــــــر بیـــا

به سرنوشت بگویید:
اسباب بازی هایت بی جان نیستند،آدمند،میشکنند...
آرامتر...

گاهی

نیاز داری به یه آغوش بی منت

که تو رو فقط و فقط واسه خودت بخواد

که وقتی تو اوج تنهایی هستی

با چشماش بهت بگه :

هستم تا ته تهش! هستی؟؟؟

از این به بعد رفتید خواستگاری به جای شیرینی حتما

یه کیلو گوجه سبز با خودتون ببیرید

” بعلــــه ” رو گرفتید ؛ کامــلا تظمینـــی ..!!

گاهی....

راهی برای رفتن

نفسی برای بریدن

کوله بارم بردوش

مسافر میشوم گاهی....

عشقی برای خواندن

بغضی برای شکفتن

خاطراتم در دست

بازیچه میشوم گاهی....

نگاهی در راه

اعتمادی پر پر

پاهایم خسته

هوایی میشوم گاهی....

فکرهایی کوتاه

صبری طولانی

صدایی در باد

زمستان میشوم گاهی....

روزهای رفته

ماه های مانده

تقویمم بی تاب

دلتنگ میشود گاهی....

جای پایی سرد

رد پایی گنگ

در این سایه ی تنهایی

چه بی رنگ میشوم گاهی.