آدمی غــــــرورش را خیلی زیاد .

شاید بیشتر از تمـــــــام داشتــه هــــایــش- دوست می دارد

حالا ببین اگر خودش، غـــــــرورش را بـــه خـــــاطــــر تـــــو، نادیده بگیرد ،

چه قدر دوســتت دارد !

و این را بِفهــــــــــــم آدمیــــــــــزاد

اینـجــــا ، زمین ...

ارزانــــتر از هـمه چـــــیز ، انــسان !

نـــــرخَ ش هـــــم بـــــروز نــیست !

امّــــا ،

مصـــرفـش تـــــاریـــــخ دارد !

سلام ، تـــــولــــــیدَش !

و انــــــــقضـــایــــــــش ؛

خــــداحــــافــــظ !

دلـــ♥ـم را بر دوشم می گذارم... می روم...باید کمی صبر کنی، تا قیمتی شوم!!! زیر خاکی شدن وقت می خواهد تـــــو ، هم زمزمه های نامهربانی ات را آرام تر بگو، یک وقت دیدی صدایت را باد نه... خاک به گوشم رساند... و دلم ترک خورد دل است دیگر... روی خاک... زیر خاک نمی شناسد...می شکند..

مـَـرا بــآ פֿـیالتـــ تَنهــــا نـَگــذار !

פֿـیالتـــ اصــلا بـﮧ تـــــو نرفـتـﮧـ اَســـتـــ ؛

مهــــــرباלּ نیستـــ . . . !

آزارم مے בهـــــב

בلم פֿـوבتـــ را مے خواهـــــَב . .

درست متر کن ...
آدم هـــا قدخودشانند نه قد تصورات تـــــو ....

دلــگيرم از دنيــــا و روزگــــارش از بــي كسـي هــــا و سكــوت هــــا ايــن منــم كـــه اينگــونـه خســتـه ام منــي كـــه همـيشــه خــوب بــودم و خنــدان منــي كـــه خنـــده هـــايم مثـــالي بـــود بــه مثــال ضـرب المثــل نمــي تــواني بفــهمـي و البــته عجيــب هــم نيـســت بــــرايـم چـــون “تـــــو” ، “مــــن” نيســـتـي پـــس لطــفا قضـــاوتـم نكــــن …

بــه هـــرکــس مـــی گـــویـــم “تـــــو“
بـــه خـــودش مــیــگـــیــرد. . .!
امـــا نـــمـــی دانــــــد کــــــه
هــیـــچ کــس بـــرای مـن
“تـــــــو”
نـــمــی شـــود