تـقـدیــم بـه هـمـه اونـایــی کـه فـرهــاد مـجـیـدی را دوســت دارن :
رفــتــی نــدیـدی بـعـد تـو کـم رنـگ تـریـن آبـی شـدم
بـازم بـا رویـای گـلــات مـن گـیـج بـی خـوابـی شــدم
بــاور نـکـردم مـن هـنـوز از پـیـش مـا رفـتـی چـه زود
روی رگــم حـک مـیـکـنـم رو پـیـرهـنـت هـفـتـی کـه بـود
رفـتـی و روی سـکـوهــا داد مـیـزنـم بــازم تــــورو
بـاخـتـن هـنـوز مـال مـنـه بـدجـوری مـیـبـازم تـورو
روی زمـیـن سـبـز هـنـوز واســه تـعـصـب سـوره ای
غـیـرت بـا تـو مـعـنـی گـرفـت آبـی تـریـن اسـطـوره ای
رو ســکـوهــای یــخ زده امــیـد فـریــاد مــنــی
شــیـریـنـتـم مـجـنـونـتـم از بــس کـه فـرهــاد مـنـی
......
× من استقلالی نیستم ولی فرهاد را خییییلی دوست دارم ×

قابل توجه :

زیادی صاف نباش

آدمـا تـو جـاهـای صـاف بـیـشـتـر ویــراژ مـیـدن !

مـن! عاشـق نیسـتم...
فقـط گاهی حرف تـو که می شـود
دلـم مثـل ایــنکه تـب کنـد!
گـرم و سـرد می شـود...
آب مــی شـود...
تــنگ مــی شــود

ایـنـهـمـه زبـان بـلـدم
(مـادری، غـیـر مـادری، اشـاره، فـیـزیـکـی، روحـی، تـوهـمـی، ارواح، اشـیـا و ...)
اماااااااااااا هـنـوز نـتـونـسـتـم بـه بـعـضـیـا بـفـهـمـونـم:

بـــــــــــــــه تــــــــــــــو ربـــــــــــــــطـــــــــــی نــــــــــــــداره!

چه شـباهـت متـفـاوتی بـین ماسـت…!!!

تـو دل شـکـسـتـه ای ،من دلــشــکـسـتـه ام ..

 

گفتی:

شاید برگشتم..

هنوز زنده ام!

به امید همان “شاید” ..

 

آرامشی ملیح در گوشه چشمانم..

مانند بارانی بروی شیروانی..

اما…

ناودان ندارد..!!

غصه هایم درون سینه ام به چاه میروند

 

درگیر جنگ تن به تنم با تنی که نیست…

دارم شکست میخورم از دشمنی که نیست…

 

خواهش دارم روبه روی من نمان ،

عبور کن ،اگر نمی خواهی بر تیره بختی من گواهی دهی

کوچه را طی کن

و در انتهای کوچه محو شو ،

همان گونه که آدم های خوشبخت محو می شوند...

 

دلم یک دنیا تنهایی میخواهد

با یه عالمه تو

و تمام گوشه کنارهای آغوشت

 

شازده کوچولو می گفت:

گل من گاهی بداخلاق و کم حوصله و مغرور بود

اما ماندنی بود

همین بودنش بود که او را تبدیل به گل من کرده بود

 

 

توقع زیادی نیستــ خواستن امنیت آغوش

تــــــــــــــو

و....

عشقی که زیر خطـ کمـــربنـد نباشــــــد

!!!!!

!!!!!

عشقی که زیر خطـ کمـــربنـد نباشــــــد

و....

تــــــــــــــو

توقع زیادی نیستــ خواستن امنیت آغوش

چشــم جـــــادویی و موهای رها از روســـــری
روی لب ها رنگ سرخ و شـکل مـوهــــا پـرپـری
مثل ش[!] که با یک ضـربه آدم می کشــد
قاتلـــی، آدمکشی ، اما به طــــــرز دیگـــــــری
تو بــدون شــک چنــان خوبی که در یک ثــانـیه
آبروی جمــع بت هــــای جهــــــان را می بــری
یـا بـه قـــول شـــــــاعران روزگــــــاران کـهــــن
پـرده ی ایمــــان اهـــــل ادعــــــــا را مـی دری
با توجــه به نگــاه نافـــــذ و ابـــــروی خـــــــاص
از تمـــــام دختـــــــران آنچـنـــــــــانی بــرتــــری
دختـر ســالی اگر شــایســته ســــالاری کننـد
نمــــره ات بـالاتــرین حـــــد کــلاس دلبــــــــری
لایق نـام خدایـــــانـی تـو، زیــــرا گفـــتـــه انــد:
«قدر زر زرگـــــر شناسد، قــــدر گوهر گوهری»
تو بجـای من قضاوت کن که آیا ممــکن اسـت
رد شـوم از روبه رویـت بی خیال و سـرسـری