قصۀ شیرین
مهرورزان ز زمان های کهن
هرگز از خویش نگفتند سخن
که در آنجا که تویی
برنیاید دگر آواز زِ من!
ما هم این رسم کهن را بسپاریم به یاد
هر چه میلِ دلِ دوست،
بپذیریم به جان؛
هر چه جز میلِ دلِ او،
بسپاریم به باد!
آه!، باز این دل سرگشتۀ من
یاد آن قصه شیرین افتاد:
بیستون بود و تمنای دو دوست.
آزمون بود و تماشای دو عشق.
در زمانی که چو کبک،
خنده می زد شیرین،
تیشه می زد فرهاد!
نه توان گفت به جانبازیِ فرهاد: افسوس،
نه توان کرد ز بیدردیِ شیرین فریاد.
کار شیرین به جهان شور بر انگیختن است!
عشق در جان کسی ریختن است!
کار فرهاد، برآوردن میلِ دلِ دوست
خواه با شاه درافتادن و گستاخ شدن
خواه با کوه درآویختن است.
رمز شیرینی این قصه کجاست؟
که نه تنها شیرین، بی نهایت زیباست
آن که آموخت به ما درس محبت می خواست:
جان چراغان کنی از عشق کسی
به امیدش ببری رنج بسی،
تبو تابی بُودَت هر نفسی.
به وصالی برسی یا نرسی!
سینه بی عشق مباد

(فریدون [!])

می گــــویند قسمت نیست
حکـــــمت است...؟

خدایا من معنی قسمت و حکمت را نمی دانم
اما تو معنی طاقــــت را می دانی !!!
... مگـــــه نـــــــه؟؟

یعنی‌ آنجلینا جولی هم تو خونش شیشه مربا رو بعد از اینکه تموم شد نگه میداره توش نخود لوبیا میریزه؟

بعضی وقتا یکی دیگه حرف دل تورو زده!
خیلی با این جمله حال کردم!

آشفتگی من از این نیست که تو به من دروغ
گفته ای، از این آشفته ام که دیگر نمیتوانم تو را باور کنم.

خب من میرم بیمه .مواظب خودتون باشید.خدانگهدار.

این هم یک عکس دیگه از بچگی خودم.راستی گفتم دوران کودکی یک چیز جالب بگم من انقدر شر بودم که سه بار من و از مهدکودک اخراج کردن یعنی سه بار مهدکودک عوض کردم.توی گروه اعترافات خاطرات کودکیمو براتون میگم ته خنده است.

یکی هست/تو قلبم
که هرشب باسه اون مینویسم اون خوابه
نمی خوام بدونه /واسه اونه که قلب من این همه بی تابه
یک کاغذ یک خودکار/دوباره شده همدم دل دیونه
یک نامه که خیسه/پر از اشک و کسی اون نمی خونه

دلم دگر دل نیست
خنجرها زدند بر دلم
نمیدانم با این همه زخم و جای خجر کنم
دگر خنجر نزن دلم جایی برای خنجر خوردن ندارد

اینگونــه زندگــی کنیـم : سـاده امّا زیبــا مصمـم امّا بی خیـال متواضـع امّا سربلنـد مهربـان امّا جـدی سبـز امّا بی ریـا عــاشق امّا عــاقل...

دیگران حق دارند در مورد تو هر فکری کنند، ولی تو حق نداری مثل افکار آنها باشی..