بی تو من هیچم
ای شبم؛ دور از تو بی مهتاب!
دوست می دارم تو را، تا آنسوی دنیا!
دوست می دارم تو را، تا آنسویِ قصرِ طلایی رنگِ اخترها!
دوست می دارم تو را، ای از برایم نقطه پایان هر مقصد!
دوست می دارم تو را، ای بی تو من نابود!
دوست می دارم تو را، از بی نهایت، بی نهایت تر!
دوست می دارم تو را، ای آتش اندیشه هایم بی تو خاکستر!

من نمی دانم ترا؛ ای قلهٔ مغرور!
عاقبت آیا کدامین شب
عاقبت آیا کدامین روز
فتح خواهم کرد؟

می روم ؛

امااااااااا ..

در نبودم اگر لحظه ایی ؛

حتی ؛

برای ثانیه ایی هر چند کوتاه ..

دلتنگم شدی ..

تو را به خاطراتمان قسم ؛

نگذر ..

از " او " که مرا از " تو " و  " نگاهت " را از " من گرفت .... .

هی فلانی ؛

دیگر هوای برگرداندنت را ندارم ..

هر جا که دلت میخواهد برووووووووو ...

فقط ؛

آرزو می کنم وقتی دوباره هوای من به سرت زد ؛

آنقدر آسمان دلت بگیرد که با هزار شب گریه ی چشمانت ؛

باز هم آرام نگیری .....

و اما من ؛

برنمی گردم که هیچ ؛

عطر تنم را هم از کوچه های پشت سرم جمع می کنم ،

که نتوانی لم دهی روی مبل های راحتی و

با خاطراتم قدم بزنی ................ .

سر کلاس توی دانشگاه استاد جلسه اول اومد داشت اسم هارو از روی لیست میخوند یه دفعه گفت: هورا کیه؟؟ یه دختر گفت:منم استاد. استاد:تو دوتا خواهر بزرگتر از خودت داری؟ دختره:آره دارم... چطور؟؟ استاد:اسمشون دست و جیغ نیست؟؟؟
استاد
حورا
من و بقیه دانشجوها )

دل بعضیا بو پا میده٬ بس که همه در رفت و آمدن *توش*
)

نقش معلم پرورشی تو مدرسه مثه نقش

مداد سفید تو مداد رنگی ها بود !!!!
به همین دکمه های کیبورد قسم )