تو برای من مثل سیب سرخ حوا باش …
مهربانم ، من چیدن تو را به خلوت بهشت ترجیح میدهم

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت
اندوه چیست ؟ عشق کدام است ؟ غم کجاست ؟
بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
عمریست در هوای تو از آشیان جداست

پرسید چرا آسمان ابریست ، گفتم تو نبودی با او درددل کردم !

همیشه میگفتی :
هیچ کس برایم “تو” نمیشود
نمیدانم این “تو” که بود ؟
من که نبودم ، بی شک !

تو زندگی حقایقی هست که میشه فهمید اما نمیشه فهموند
آدما وقتی تو را نمیفهمند ، ترجمه ات می کنند …
آن هم به زبان خودشان