امید
خدای من !
یک سال گذشت و چهار فصل و دوازده ماه و سیصد و شصت و پنج روز ...
چگونه است که رهایم نمی کنی و چگونه است که هرگز و هرگز از تو نا امید نمیشوم . این چه رسم خدایی است؟!
یک سال گذشت و چهار فصل و دوازده ماه و سیصد و شصت و پنج روز ...
چگونه است که رهایم نمی کنی و چگونه است که هرگز و هرگز از تو نا امید نمیشوم . این چه رسم خدایی است؟!










