بارون که میزنه آدم ناخودآگاه یاد سه چیز میفته:
سهراب و شعرش
قمیشی و صداش
شهردار و عمش !

هیچکی منو دوست نداره
................

چنان دل كندم از دنيا كه شكلم شكل تنهائيست

ببين مرگ مرا در خويش كه مرگ من تماشائيست



مرا در اوج مي خواهي تماشا كن تماشا

دروغ اين بودم از ديروز مرا امروز حاشا كن



در اين دنيا كه حتي ابر نمي گريد به حال من

همه از من گريزانند تو هم بگذر از اين تنها



گره افتاد در كارم به خودكرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن چه راهي پيش رو دارم

آن کس که می‌گفت دوستم دارد، عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد، رهگذری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می‌رفت، صدای خش‌خش برگها همان آوازی بود که من گمان می‌کردم میگوید: دوستت دارم

هیچوقت به چشمات راز دلت رو نگو... چون راز نگه نمی دارد و گریه می كند

بچه ها اونی که دو.سش دارم
میمیرم واسش
زنگ میزنم بهش جوابم و نمیده
عیبی نداره
باشه
اینم حکایت دل تنهای منه

خوشبختی در ایلام:زنی است/که شکم پنجمش را هم دختر زاییده/روی نفت خوابیده/کبریت زیر سرش می گذارد
خوشبختی در تهران:زنی است/که ۲۰۶ نقره ای دارد/و دنبال جای پارک می گردد/از اینجا تا تهران/ 800کیلومتر راه است!

وقتي يه دختري يه پسري رو دوست داره هيچ كسي از اين موضوع خبر نداره به جز خود دختره ولي وقتي يه پسري عاشق يه دختري ميشه همه ازين موضوع خبر دارن به جز خود دختره !

از هزاران زنی که فردا پیاده می‌شوند از قطار
یکی زیبا
و مابقی مسافرند.

به سلامتی اونی که وقتی بهش زنگ میزنی و مشغوله ، فکرت هزار جا نمیره چون بهش اعتماد داری.....