چقدر بهت گفتم اینقدر ژل نزن به موهات آخرش کچل میشی

راستی ، " دوستی " چقدر می ارزه؟ قدر یک کوه طلا ؟ یا که سنگی سر راه ؟ چه تفاوتی دارد! کاش هر قدر که هست ، از ته دل باشد!.....

تنهایی، شاخه‌ی درختی‌ست پشتِ پنجره‌اَم گاهی لباسِ برگ می‌پوشد گاهی لباسِ برف اما، همیشه هست

آدمی فقط در یک صورت حق دارد به دیگری از بالا نگاه کند:و آن هنگامیست که بخواهد دست دیگری که بر زمین افتاده بگیرد تا اورا بلند کن

داره بارون می یاد می گه بارونه می گم پـَـــ نــه پـَـــ تازگی ها دستشویی های هواپیما ها رو مثل قطار درست کردن

ﭘﺴﺮ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺍﺵ ﺍﺳﺖ ، ﺷﺘﺎﺑﺎﻥ ﺑﻪ ﻃﺮﻑ ﯾﺨﭽﺎﻝ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﺩﺭ ﯾﺨﭽﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻋﺮﻕ ﺷﺮﻡ ... ﺑﺮ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﭘﺪﺭ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ ﭘﺴﺮﮎ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ﺑﻄﺮﯼ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ ... ﮐﻤﯽ ﺁﺏ ﺩﺭ ﻟﯿﻮﺍﻥ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ ﺻﺪﺍﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ، " ﭼﻘﺪﺭ ﺗﺸﻨﻪ ﺑﻮﺩﻡ " ﭘﺪﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﭘﺴﺮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﺍﺵ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ

یکی از تفریحات پدر اینه که تو ترافیک دنبال موج این ام‌پی‌تری پخش‌کن‌های رادیویی ماشینهای بغل می‌گرده، اغلب هم تصادفن چیزای خوبی پیدا می‌کنه. این وسط یک تلاش نافرجامی هم هست که ماشین مربوطه رو پیدا کنیم، مثلن میشه از روی مدل ماشین، دور و نزدیک شدن و کم زیاد شدن کیفیت‌صدا یا وضعیت چهره و حالت سرنشین‌ها با سعی و خطا به یک جاهایی رسید. کاش بشه یه دفه هم تغییر مسیر بدیم و یکی دوتا چهارراه دنبالش بریم.

گاهی خدا درها را میبندد و پنجره ها را قفل میکند ، چه زیباست فکرکنیم شاید بیرون طوفان می آید. .

حرف های منطقی , وحشتناک هستند حرف های احساسی، دلنشین ! در آخر منطــــــقی ها برنده هستند ..

همیشه رفتن بهترین نیست همیشه ماندن آن حضور ناب نیست گاهی میان رفتن و ماندن هیچ فرقی نیست. دلتنگم ؟ باشد. او را نمی بینم ... باشد. اصل درست این است که عزیز من در خانه ی دل من جای دارد چه او باور کند یا نکند .