از مرگ نترسید ، از این بترسید که وقتی زنده اید

چیزی در درون شما بمیرد به نام " انسانیت "

لحظه ای بود كه تو رفتی
سیل غم زندگیم رو برد
وقتی كه پل شكستی
تو به خیر٬ ما به سلامت
عاشقی به ما نیومد
بانوی عزیز عشقم
بدتر از همه در اومد
اشتباه بود٬ اشتباه بود
دل به تو بستن گناه بود
چه شبایی گریه كردم
تو به حالم خنده كردی
آغوش خداحافظی رو
حتی حوصله نكردی
نه ‚ تو عاشقم نبودی
مشت تو وا شده پیشم
دیگه دارم توی هق هق
گرگ بارون زده میشم
اشتباه بود ‚ اشتباه بود
دل به تو بستن گناه بود

گوش کن ...
صدای نفس های پاییــــــــــز میآید .
نگرانی هایت را از برگ های درختان آویزان کن،
چند ساعت دیگر میریزید ..

من و تو
چه کسی می خواهد
من و تو ما نشویم
خانه اش ویران باد
من اگر ما نشویم ، تنهایم
تو اگر ما نشوی
خویشتنی
از کجا که من و تو
شور یکپارچگی را در شرق
باز برپا نکنیم
از کجا که من و تو
مشت رسوایان را وا نکنیم
من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه برمی خیزند
من اگر بنشینم
تو اگر بنشینی
چه کسی برخیزد ؟
دشتها نام تو را می گویند
کوهها شعر مرا می خوانند
کوه باید شد و ماند
رود باید شد و رفت
دشت باید شد و خواند

این روزها که جرات دیوانگی کم است

بگذار باز هم به تو برگردم

بگذار دست کم ، گاهی تو را به خواب ببینم

بگذار در خیال تو باشم

بگذار . . .

بگذریـم
.

« ما دیگه به درد هم نمی‌خوریم »

جمله پایانی عشق های یکطرفه .....

درست به سادگی تغییر دادن یک كانال

كسی كه همه زندگی‌ات بوده

محو می‌شود ...

به همین سادگی

اگـر بیـــایی

ایــن خـــون ِ دل ،خـــوردنـــهـا را

تـــلـافی نمـیـــکنـم

آنـقـــــدر عاشــــقت میـکنـــــم

کـه دیــگـر نتــــوانـــی

هــــرگــز بــــروی…