بار دگر نامه ی تو باز شد مستی ام از نامه ات آغاز شد نام خدا زیور آن نامه بود من چه بگویم که چه هنگامه بود بوسه زدم سطر به سطر تو را تا که ببویم همه عطر تو راسطر به سطرش همه دلدادگیست عطر جوانمردی و و آزادگیست عطر تو در نامه چها میکندغارت جان ودل ما میکنداز غم خود جان مرا کاستیبار دگر حال مرا خواستیبی تو چه گویم که مرا حال نیستمرغ دلم بی تو سبکبال نیستهر چه که خواندم دل تو تنگ بودحال من و حال تو همرنگ بود

لحظه ی دیدار در پیش رویمتو را دیدم نشستی روبرویمگره خورد نگاهت در نگاهمو لبخندی بی اراده بر لبانمنگاه آرام بر گوشه لغزیدچشم آرام در جستجوت چرخیدلحظه ها بگذشت و رفتمبی قرار تجدید قرار گشتم

بسیار ساده آواز رود از لابه‌لای درختان راهی به آسمان باز می‌کند
و خرداد این سال روی شانه‌هایم می‌روید وقتی تمام پرستوها پرواز نخستین را به نیمروز خسته می‌سپارد
و بال به هیاهوی راه هزارچشم تازه روی علف های ناز می‌روید

خیالم راحته که اگه زمستون هرچقدرم سرد باشه رفقایی مثل شما دارم که دمشون
خیلی گرمه !

چیه دلم گرفتی.. واسه چی داری گریه میکنی..
چیه دلم شکستی.. واسه کی داری گریه میکنی..
چیه دلم غریبی.. چی دیدی داری گریه میکنی..
میگی گذاشته رفته اونی که مثل نفس تو بود ...
میگی دلتو شکسته اونی که همه ی [!] تو بود..
میگی دیدی نمونده پای همه حرفایی که زده بود..
دل من میدونم داری دیوونه میشی اما باز بیخیالش..
دل من میدونم داری ویرونه میشی اما باز بیخیالش..
خدایا کی درمی یابی مارا.. کی درکم خواهی کرد..
میترسم زمانی بدادم رسی که دیر شده باشه..
گرچه آب رفته باز آید به رود.. ماهی بیچاره اما مرده بود..