آدم هایی هستند که بودنشون حتی مجازی
به آدم آرامش می ده!!
دوستی شون برات حقیقی می شه
و یهو میشن یه قسمتی از زندگیت!
اسمش را میگذاریم،دوست مجازی...
اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته...
خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کند...
وقتی دلتنگی ها و آشفتگی هایش را مینویسد...
وقت میگذارد برایم، وقت میگذارم برایش...
نگرانش میشوم دلتنگش میشوم...
وقتی در صحبت هایم، به عنوانِ دوست یاد میشود
مطمئن میشوم که حقیقی ست هرچند کنار هم نباشیم
هرچند صدای هم را هم نشنیده باشیم من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم هرکجا که باشد ...

تنگــــــــــ هر غروبــــــــــ بارانـــــی

دل مــــن

خســــــــته از کوچه های دلتنگــــــــــی

خیس ِ یاد تــــــــــو

به خانــــــــه بر می گردد

به خانــــــــه

پیش عطر تــــــــــــو

و انتظـــــــــــــار من . . . !

دلت که بشکند هم سراغت را نمی گیرند.حالا که چیزی هم نشکسته دیگر چرا چشم انتظاری؟

بعضی وقتــــــــا مجبوری تو فضــــــــای بغضت بخنــــــــدی......
دلــــت بگــیــره...... ولـــی.... دلــگــیــری نــکــنی......
شــــــــاکی بشی..... ولی...... شکایت نکنــــــــی......
خیلی چیــــــــزارو ببینی...... ولی..... ندیدش بگیــــــــری......
خیلی هــــــــا دلتو بشکنن..... و تــــــــو.... فقط سکــــــــوت کنی.....