گاهی دلممــــےخــواهد بـــهــانـه هـــآی الــــکــــے بـــگــیـــرم ...بــــه هــــوآی آغــــــــــوشــــ تو...شانه های تو ک بعد توآرامــــــــ.ــ در گــــــوشــم زمـــــزمـه کــــــنــــــے بــبــــــبـــیــنـ مــــنــــ عـــــآشقتم.......

گاهی وقتها دلم میخواهد بگویم: من رفتم ؛ باهات قهرم ، دیگه تموم! دیگه دوستت ندارم ….. وچقدر دلم میخواهد بشنوم: کجا بچه لوس !؟ غلط میکنی که میری ….. مگه دست خودته ؟ رفتن به این راحتی نیست ! اما …. نمیدانم چه حکمتیست که آدمی همیشه اینجور وقتها میشنود : به جهنم … !!!

ماسه ها فراموش کارترینند، جای پایت روی آنها با اولین موج پاک میشوند، اما ما از نسل ماسه ها نیستیم، ازنسل صدفهائیم، یادها همیشه در دلمان میماند تا مروارید شود.

دلت با من هماهنگه نگاه ِ تو تو چشمام ِ
تنت با من میرقصه
همونی حسی که می خوامه
تو این دنیا واسه شبهام جز آغوشت پناهی نیست
با این حالی که من دارم
جز اینجا دیگه جایی نیست
همینجا باتو می مونم همینجا که هوا خوبه
نفس تو سینه میگیره
دلم واسه تو میکوبه
من یه دیوونه ــَم وقتشه عاقل شم
تو ته ِ.خوبی
حق بده عاشق شم
عمرم و گشتم تا که تو پیدا شی
هیچی نمیفهمم
فقط می خوام باشی
فقط می خوام باشی.

مهربان من،

دلم بهانه تو را دارد...

بگذار فکر کنم هنوز هم مثل بچگی ها

قهر که کنم...

گریه که کنم...

و پشت به دنیا که بایستم...

"تو" را به دلم می دهند

کاش مثل بهانه های بچگی مان شود...

کاش...!!!

هنوز هم دلم تنگ می شود...

برای حرف زدنت...

برای تکیه کلامهایت

و

تو نمی دانستی که

آنها فقط کلام نبودند...

"من"به آنها

تکیه داده بودم!!!

گاهی …
یادی …
نگاهی …
پیامی …
سلامی …
لنگه کفشی پرت کن ، دلمون گرفت !