شب را دوستـــ ــ ـ دارم …! چرا که در تاریکـــ ـی .. چهره ها مشخــــــ ـص نیست !! و هر لحظــــــــ ـه .. این امیـــــ ـد .. در درونــــــ ــم ریشه می زند … که آمده ای .. ولی من ندیده ام!
j'aime prendre la pierre et j'y écris tu me manques et je la bats à ta tete jusqu'à tu sauras que m'oblier est trés difficile et douloureux . . . . . . دوست دارم ی سنگ بردارم و روی اون بنویسم دلم برات تنگ شده و اونو محکمممم بکوبم توی سرت، تا بفهمی که فراموش کردن من خیلی سخت و دردناکه :
