باران همیشه می بارد


اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند...


نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن

تنهایی‌ رو دوست دارم ، چون تنها چیزیه تو این دنیا که آرامش رو بهم میده ، بی‌ هیچ بهایی. و من محتاج آرامشم.

گاهی اوقان فکر کردن به بعضی ها ناخودآگاه لبخندی روی لبانت می نشاند .چقدر زیباست این لبخندهای بیگانه و چه دوست داشتنی اند این بعضی ها ...‬

آنچــه مــا آدم هــا را از هم دور می کنــد ..
زمان نیست ، زمــانه است ؛
زودتــر از کفش هایمان دوست عوض می کنیــم!

گاهی برات مهم نیست فلانی چی نوشته ،
ناخودآگاه تا اسمشو میبینی لایک میزنی ، چون اون آدمو دوست داری.
انگار با لایکت میخوای بهش بگی که :
ببین تو هر چی میخوای بنویس، ولی فقط باش…

مـن هـمانی ام ، که ....
بی تــــــــو ،
پای تمام دوست داشتنت مانده ام....

مطمـئن باش که خداوند تو را عاشقانه دوست دارد ؛

چون در هر بهار برایت گل می فرستد و هرروز صبح آفتاب را به تو هدیه می کند.

به یاد داشته باش که پروردگار عالم با این که می تواند در هر جائی از دنیا باشد ، قلــب تو را انتخاب کرده و تنها اوست که هر وقت بخواهی چیزی بگوئی گوش می کند

حتي اگر بعد از مرگ او خيانت ها و گناهان جديدي از مرده کشف شود او را مي بخشند.
پس از اين قرار تا وقتي که شخص فوت ننمايد ما آنطور که شايد و بايد او را دوست نداريم.
حال خيلي غريب است که ما درباره آنهايي که زنده هستند اينطور رفتار نمي کنيم و اگر درباره آنها اينطور رفتار مي کرديم زندگي ما در اين جهان خيلي لذت بخش مي شد و بسياري از مصائب و بدبختي ها از بين مي رفت !!! .
(( مترلينگ Maeterlinck ))

ما فقیر نیستیم فقط مجبوریم لباس های پارسال را به اندازه امسال دوست بداریم

می خواهم برایت بنویسم. اما مانده ام که از چه چیز و از چه کسی بنویسم؟

از تو که بی رحمانه مرا تنها گذاشتی یا از خودم که چون تک درختی در کویر خشک،
مجبور به زیستن هستم.

از تو بنویسم که قلبت از سنگ بود یا از خودم که شیشه ای بی حفاظ بودم؟
از چه بنویسم؟

از دلم که شکستی، یا از نگاه غریبه ات که با نگاهم آشنا شد؟

ابتدا رام شد، آشنا شد و سپس رشته مهر گسست و رفت و ناپیدا شد.

از چه بنویسم؟
از قلبی که مرا نخواست یا قبلی که تو را خواست؟

شاید هم اگر در دادگاه عشق محاکمه بشویم،
دادستان تو را مقصر نداند و بر زود باوری قلب من که تو را بی ریا و مهربان انگاشت اتهام بزند.

شاید از اینکه زود دل بسته شدم و از همه ی وابستگی ها بریدم تا تو را داشته باشم
به نوعی گناهکاری شناخته شدم.

نه!نه! شاید هم گناه را به گردن چشمان تو بگذارند که هیچ وقت مرا ندید،
یا ندیده گرفت چون از انتخابش پشیمان شده بود. عشقم را حلال کردم تا جان تو را آزاد کنم.

که شاید دوری موجب دوستی بیشترمان بشود و تو معنای ((دوست داشتن))را درک کنی...
امّا هیهات.... که تو آن را در قلبت حس نکردی و معنایش را ندانستی...
از من ب[!] و از ای