ب حرمت نان و نمکی ک با هم خوردیم
نان را تو ببر ک راهت بلند است و طاقتت کوتاه /
نمک را بگذار برای من ک میخواهم
این زخم همیشه تازه بماند  !

۴ دعای تحویل سال:

اول :دعا برای ظهور آن بی مثال

دوم :تمام ملت بی ضرر و بی ملال

سوم :رسیدن ما به قله های کمال

چهارم :تمام جیب ها پر ز پول اما حلال

برایت رویاهایی آرزو می‏کنم تمام نشدنی
و آرزوهایی پرشور
که از میانشان چندتایی برآورده شود.
برایت آرزو می‏کنم که دوست داشته باشی
آنچه را که باید دوست بداری
و فراموش کنی
آنچه را که باید فراموش کنی.
برایت شوق آرزو می‏کنم. آرامش آرزو می‏کنم.
برایت آرزو می‏کنم که با آواز پرندگان بیدار شوی
و با خنده‏ ی کودکان.
برایت آرزو می‏کنم دوام بیاوری
در رکود، بی ‏تفاوتی و ناپاکی روزگار.
بخصوص برایت آرزو می‏کنم که خودت باشی.

آمدی چه زیبا... گفتم دوستت دارم ... چه صادقانه پذیرفتی...چه غریبانه... آغوشم برایت باز شد...چه ابلهانه...باتو خوش بودم  چه کودکانه... همه چیزم شدی   چه زود....به خاطر یک کلمه مراترک کردی... چه نا جوانمردانه...نیازمندت شدم  چه حقیرانه... واژه ی قریب خدانگهدار به میان آمد  چه بی رحمانه... و من سوختم و من سوختم و من........  و لعنت به من..........................

چه فرقی میکند ساعت را به عقب بکشم وقتی حسرت هایم تکراریست   وقتی نگاهت بر نمیگردد وقتی صدایت دیگر مرانمیخواند     چه فرقی میکند این عقربه ها  برگردند وقتی ثانیه به ثانیه اش  بی کسی است   وقتی چشمان خیره ام سالها برای گذشتن همین دقایق وقت گذاشته اند

آشناهای غریب همیشه زیادند
آشناهایی که میایند و میروند
آشناهایی که برای ما آشنایند
ولی ما برای آنها... نمیدانم واقعا چرا و چگونه میشود
که همه روزی
                     آشنای غریب میشوند
                     یکی هست ولی نیست
                      یکی نیست ولی هست
                      یکی میگوید هستم ولی نیست
                      یکی میگوید نیستم ولی هست
                                            و در پایان همه بودنها و نبودنها
                                             تازه متوجه میشوی
                                              که:
                                             یکی بود هیشکی نبود
                                             این است دردی که درمانش را نمیدانند
                                             و ما هم نمیدانیم
                                                                              که آن یکی که هست کیست
                                                                              و آن هیچکس کجاست
                                                                               کاش میشد یافت
                                                                               کاش میشد شکستنی نبود
                                                                               کاش میشد زیر بار این همه بودن و نبودن
                                                                               خرد نشد

یه بار بابام گفت برو چایی بریز ، منم گفتم تو نزدیکتری به آشپزخونه تو برو بریز بیار بخوریم ! پا شد رفت اون سر پذیرایی نشست گفت حالا تو نزدیک تری ، تو برو بریز بیار بخوریم …

وقتی میمیرید نمی فهمید که مرده اید
تحملش فقط برای دیگران سخت است
بی شعور بودن هم مشابه همین وضعیت است ...

"فیلیپ گلوک"