پاییــــــــز استـــــ و هـــوا پُر استـــــــ از مهــــــربانی هایی که خــــــدا برایمان به بادهــــــا سپرده... یادمــان نرود که پنجره ی قلبمــــان باز باشـــــد برای ورود خـــــــــدا...
گاهی باید بی رحم بود. نه با دوست، نه با دشمن، که با خودت ! و چه بزرگت می کند آن سیلی که خودت می خوابانی بر صورتت… . . . بـــرنده گــوش می دهــد بازنــده فقط منتظر رسیدن نوبت خود برای حــرف زدن است
