تنها تفاوت کسی که زیباست و کسی که جذاب نیست، نوع پیش داوری ماست.
هیچ کس روی این کره زشت نیست.
مردم تصمیم می گیرند بعضی چیزها را زشت بپندارند.

وین دایر

بگذار تو را بشکنند

ریشه دار که باشی،

دوباره سبز خواهی شد ...

بـــاران ،

آخــرین نگـاهت را به یــادم می آورد هنــوز ،

کــه یکبـاره...

عــشـــوه ی چشمـــــــانــت را شســـت و بـــــرد ...

و می گـوینــد گنــــاه بود نگــاه در چشمـــانت...

و مــن هنـــوز

در حــســـرتِ

همــان نـــگاه

همــان گـــناه...

آشناهای غریب همیشه زیادند

آشناهایی که میایند و میروند

آشناهایی که برای ما آشنایند

ولی ما برای آنها...

نمیدانم واقعا چرا و چگونه میشود

که همه روزی

آشنای غریب میشوند

یکی هست ولی نیست

یکی نیست ولی هست

یکی میگوید هستم ولی نیست

یکی میگوید نیستم ولی هست

و در پایان همه بودنها و نبودنها

تازه متوجه میشوی

که:
یکی بود هیشکی نبود

این است دردی که درمانش را نمیدانند

و ما هم نمیدانیم

که آن یکی که هست کیست

و آن هیچکس کجاست

کاش میشد یافت

کاش میشد شکستنی نبود

کاش میشد زیر بار این همه بودن و نبودن

خرد نشد.....

هیچ شکـــــــــی نیست

که مـــــــاهرتــــرین دزد دنیا مــــــــنم ,

نمیدانی.....

چقدر دزدکی تـــــــــــــــو را دیدم و نفهمیدی....

ام حالا...

حســـــــــــــآدت یـــآ خســـــــــــــآســت....

اسمـــش راهـــرچــه خــواهــی بگـــذار..

مــטּ میخـــواهــم "تـــــــــــــــو" فقــط عزیـــزدل مــטּ بـــآشی..

کــــاش در این شهر،دکتری پیدا می شد و

"تـــو" را برایم تجویز مــی کرد

تا که بـــاورت می شد

حـــال من

فقط با "تـــو" خوب مــی شود

نه این سکوت را پایانی هست و
نه این شبی را که از آسمان نازل شده
نه خوابی برای دیدن هست و
نه روزی برای رسیدن
نه این شب مثل هر شب است و
نه این سیاهی شبیه شب است...


حلالم کن چون بی اجازه غمت رامی خورم......


خدایا یه جوری حرف بزن که منم بفهمم...



مے گـ ـوینـ ـد: مرـــگـ ــ ـــــــ


حـ ـق ا َست


פֿُـ ـدایـ ـا


حـ ـقم را


مےפֿواهمـ


اگر قرار بر نبودن اونه .....

ته ... !!

دیگِ " عشقِ اوَّل " را هَر چِقدر که بِسابی ،

چِه با اِسکاجِ دوست داشتَن های بَعدی ،

چِه با سیم ِ ظَرفشوییِ عاشِق شُدن های بَعدی ،

از دِلت پاک نِمی شَوَد …

حالا تو هِی بِساب ... !!

وَ اَز صِدای نا هَنجارَش ،

سَر دَرد بِگیر … !!!

آدم
یک جائی به آخر می رسد
دلش را زمین می گذارد
دست تنهائی اش را می گیردُ
به ازدحام باران می زند
همان جائی که نبودنت
بکریز خیسم می کند !