آدمــ بایـد یــڪے رو داشتــہ باشـــہ (!)

وقتـے دلش گرفتــہ بہش زنگ بزنــہ . . .

و براش پشت گــوشے آهنگ بذاره ...

یــڪے ڪــہ وقتــے نباشـہ ، دلشــوره بگیرے.

یــڪے ڪـہ نبـودنش بشه دلیل غمباد ِعصرهاے پاییزے (!)

یــڪے ڪـہ نفســہـاش تنـہـا دلیل نفس ڪشیـدنت بشـــہ

اونقـدر ڪــہ وقتے نیست ، نفست بنـد بیاد …

اصلا" بایـد یــڪے باشـہ وقتے میگے دلم گرفتــہ ،

بگــہ قربوלּ دل گرفتــہ ات . . . / .

چـﮧ رَســم عجــیبے اسـت !

آنڪـﮧ دوستـَش نـَدارے،

اصــرار

پــُشــت

اِصـــرار

آنڪـﮧ دوستــَش دارے،

انگــآر

نـﮧ

انگــآر

دختــــر خآنومـــآ .... با ریـتـــم بخونید ..... :دی
.
.
.
تقــــدیـم به همـه ی پســـرآی اوسگولـــِ ایـــرانی :دی )))))))))))))
.
.
.
پســـــر ایرونــــی ...
غـول بیـــابونــی ...
خودت میــدونی ...
عینــِ میـمونـیظ ....
شلوارت لیـــه ...
کفشــآت خـآکیــــــــه ...
جیبـآب خالـــیه ...
حآلآ وایییییییییییییییی وایییییییییییییی ، وای وای وای واییییییییی ، حآلآ واییییییییییییییی وایییییییییییییییی ، وای وای وای وای

دلم تو را میخواهد....!  گــریان شده دلـــــم…. همچـــون دختـــرکـــی لجبـاز...  پا به زمین می‌کـــوبد… تــــو را میـــخواهد… فقط  “تــــــــــ♥ــــــــو" را !!! ...

دراز میکشم ،

خیره میشوم به سقف ،

حسرتها را میشمارم :

یک ..، دو ..، ....... هـــــزار !

نگاهم ، هراسان می بلعد باران همیشگی اش را

و باز در ، دل خفه میشود

فریاد بغضی که بوی کهنگی گرفته است ..!!

خنده‌های تـــو کــــودکی‌ام را به من می‌بخشد و آغـــوش تو آرامشی بهشتــی و دستهای تـــو اعتــمادی که به انسان دارم چقـــدر از نداشتنت می‌تــــرسم ...

و نیستی اما من برایت چای می ریزم
دیروز هم ... ... نبودی که برایت بلیط سینما گرفتم
دوست داری بخند دوست داری گریه کن
و یا دوست داری مثل آینه مبهوت باش
مبهوت من و دنیای کوچکم دیگر چه فرق می کند باشی یا نباشی
من با تو زندگی می کنم...!

چیزهای بسیاری هستند که می پوسند ، فراموش می شوند ومی میرند مثل تاج ، عصای مرصع وتخت سلطنت
چیزهایی هم هستند که نه می پوسند نه فراموش می شوند ونه می میرند
مثل کلاه وعصا وکفش های چارلی چاپلین

شیرکو بیکس

اگه بگم خرابتم...
.
.
.
.
.

قول میدى تعمیرم کنى...!
(مخاطب خاص)

"چهارم شهریور، سالروز درگذشت مهدی اخوان ثالث"

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید، نتواند

که ره تاریک و لغزان است

وگر دست محبت سوی کسی یازی

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

که سرما سخت سوزان است

"از شعر زمستان"