داشتیم تو خیابون قدم می زدیم كه یهو صداى ترمز شدیدى اومد و دو تا پا كه یكى عمودى یكى افقى رو هوا بود... خلاصه ملت جمع شدن بالای سر طرف، كه در این هنگام راننده پیاده شد و در كمال خونسردى گفت: آقا چیزیتون شد؟ یارو هم با همون وضع و صورت خونى مالى در حالی كه به سختى نفس می كشید گفت: پـَـ نه پَــ، خودمو انداختم زمین از داور پنالتى بگیرم! راننده گفت: نمكدون! منظورم اینه كه می خواى زنگ بزنم اورژانس؟ یارو گفت: پـَـ نه پَــ، زنگ بزن برنامه نود، عادل اینا كارشناسى كنن صحنه پنالتى بود یا نه!

بچه ها دقت کردید
الان 13 نفریم مثله رگبار داریم پست میذاریم
وای به اون روزی که بشیم هزارتا

آنچــه مــا آدم هــا را از هم دور می کنــد ..
زمان نیست ، زمــانه است ؛
زودتــر از کفش هایمان دوست عوض می کنیــم!

تا نباشد این جدایی ها کس نداند قدر یاران را کویر خشک میداند بهای قطره باران را

جبران خلیل جبران : چه حقیر است و کوچک ، زندگی آنکه دستانش را میان دیده و دنیا قرار داده و هیچ نمی بیند جز خطوط باریک دستانش. در خانه نادانی ، آینه ای نیست که روح خود را در آن به تماشا بنشیند...

رویانیان مردی برای تمام فصول

بزرگ‌ترین مصیبت برای یک انسان این است که
نه سواد کافی برای حرف زدن داشته‌باشد
نه شعور لازم برای خاموش ماندن
(ژان دلابرویه)

گاهی برات مهم نیست فلانی چی نوشته ،
ناخودآگاه تا اسمشو میبینی لایک میزنی ، چون اون آدمو دوست داری.
انگار با لایکت میخوای بهش بگی که :
ببین تو هر چی میخوای بنویس، ولی فقط باش…

انسان عادت دارد
چیزی را که نمیفهمد مسخره کند.
گوته

یادتان باشد عشق بعدی را قبل از مصرف ، خوب تکانش بدهید تا خاطراتش بریزد...