گاهی
اونقدر دلت از یه حرف می شکنه...
که نای اعتراض هم نداری...
فقط نگاه می کنی
و
بی صدا می شکنی...
صبر کن ای سهراب . . .!!! قایقت جا دارد . . .!؟؟
آری تو راست می گویی آسمان مال من است
پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین ، مال من است
اما سهراب تو قضاوت کن . . . بر دل سنگ زمین جای من است!!!
من نمی دانم که چرا این مردم ، دانه های دلشان پیدا نیست.
صبر کن ای سهراب . . .!!! قایقت جا دارد . . . !؟؟
من هم از همهمه ی اهل زمین بیزارم
هــیچ میدانی
زیــباترین عــاشــقانــه
وقــتی است که
اسمــم را با “مــیــم” به انتها می رسانی...
از ساعت متنفرم !
این اختراع غریب بشر که مدام ،
جای خالی حضورت را به رخ دلتنگی یادم می کشد!!
