اَز این پَس تَنها اِدامِــﮧ میدَهَم،
دَر زیر باران حَتّــے بـِــﮧ دَرخواستِ چَتر هَم جَواب رَد میدَهَم...
میخواهَم تَنهاییم را بـِــﮧ رُخِ این هَواےِ دو نَفَرِه بِکِشَم.....!
باران نَبار مَن نَـــﮧ چَتر دارَم نَـــﮧ يار...
گفت : مردی به همسرش روزی!!! من بمیرم چگونه خواهی زیست؟ / گفت : از چند و چون آن بگذر تو بمیری برای من کافیست
