آدم ها ثانیه به ثانیه رنگ عوض میکنند
از آدم های یک ساعت دیگر میترسم !
چون درگیر هزاران ثانیه اند
ثانیه هایی که در هر کدام رنگی دگر به خود میگیرند

در این دنیای دَرَندَشت
هر چیزی به نحوی بالاخره زندگی
می کند.
باران که بیاید
بید هم دشمنی های خود را با اَرّه
فراموش خواهد کرد.

تو با اندک عشقی همه مرا بدست آوردی !
و من با اندک اشتباهی همه تو را از دست دادم
بعضی اوقات هم “اندک اندک” آدمی ویران شود

کوتاه کن کلام ... ، بماند بقیه اش!
مرده است احترام ... ، بماند بقیه اش!
از تیر های حرمله یک تیر مانده بود
آن هم نشد حرام ... ، بماند بقیه اش!
هرکس که زخمی از علی و ذوالفقار داشت
آمد به انتقام ... ، بماند بقیه اش!
شمشیر ها تمام شد و نیزه ها تمام
شد سنگها تمام ... ، بماند بقیه اش!
گویا هنوز باور زینب نمی شود
بر سینه ی امام؟! ... ، بماند بقیه اش!
راحت شد از حسین همین که خیالشان
شد نوبت خیام ... ، بماند بقیه اش!
قصه به "سر" رسید و تازه شروع شد
شعرم نشد تمام ... ، بماند بقیه اش!

حرمت نگه دار دلم
گلم
که این اشک خون بهای عمر رفته من است
میراث من!
نه به قید قرعه
نه به حکم عرف
یک جا سند زده ام همه را به حرمت چشمانت
به نام تو
"حسین پناهی"

هرشب شانه میزنم موهایم را
صبح که بیدار میشوم موهایم پریشان است
من هر شب خواب سرِانگشتان تو را می بینم ¡