به سلامتی اونی که …
آرزو بود …
نفس بود …
آرامش بود …
رویا بود ..
ولی “خاطره” شد !
دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد
یا بخت ما طریق مروت فرو گذاشت
یا او به شاه راه طریقت سفر نکرد
به هرکى درد دلم رو گفتم گفت : درست میشه !
اى کاش یکى میگفت : درست نمیشه ! اونوقت شاید به خودم میومدم …
یکی از فانتزیام اینه که پلیس تو ایست بازرسی ماشینم رو نگهداره بگه اسم ؟
بگم عباس
بگه نام پدر ؟
بگم عباس علی
بگه فامیلت چیه ؟
بگم عباسی
بگه از کجا میای ؟
بگم عباس آباد
بگه کجا میری ؟
بگم بندر عباس
پلیسه شاکی شه بگه احمق منو سرکار گذاشتی ؟
بگم نه به حضرت عباس …
