من به فکر فرو میروم

کاش می شد

توی چال گونه هات دفن شوم.

این روزهــــایم به تظاهر می گذرد...

تظاهر به بی تفاوتی،

تظاهر به بی خیـــــالی،

به شادی،

به اینکه دیگــــر هیچ چیز مهم نیست...

اما . . .

چه سخت می کاهد از جانم این "نمایش"

دعا می کنم که هیچگاه چشمهای زیبای تو را
در انحصار قطره های اشک نبینم
دعا می کنم که لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم
دعا می کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد
همیشه از حرارت عشق گرم باشد
من برایت دعا می کنم که گل های وجود نازنینت هیچگاه پژمرده نشوند
برای شاپرک های باغچه ی خانه ات دعا می کنم
که بال هایشان هرگز محتاج مرهم نباشند
من برای خورشید آسمان زندگیت دعا می کنم که هیچگاه غروب نکند

از آتش روزگار چنان دهانم سوخته که از ترس آب یخ را هم فوت میکنم

لب گرفتنی که :
.
.
.
....
.
توش تبادل تف
و كثیف كاری
و گاز نباشه ,
لب گرفتن نیست که!
انگار عمو رو بوس کردی...
والا....)

اه اه و مرض

هر روز ساعـــت دلـــــــــــــــــــم را به عقــب میکشـــــــــــم

تا خیـــــــــــــــــال کنـــــــــــــــم

هنــــــــــــوز دیر نکــــــــــــــــــرده ای...

***
بـــــرای آمـــدنــت دعــــــــا میکنـــــــیم

و بـــــرای نیامــــدنــت کارهـــــــــــــــای زیـــــــادی...